(สนามบินทัลลามารีน เมลเบิร์น ออสเตรเลีย)
(ในฐานะนักเพาะกาย ที่ทำงานในร้านอาหารเสริม)
(คาลัม วอน โมเกอร์ ถูกขอโดย ชายคนหนึ่ง ที่สนใจจะถ่ายเขา)
(เพื่อทำวิดีโอลงยูทูบ)
(วิดีโอกลายเป็นความสำเร็จชั่วข้ามคืน)
(มีการชมวิดีโอหลายล้านครั้ง และได้เปลี่ยน ชายอายุ 23 ปีที่ไร้ชื่อเสียง)
(ให้กลายเป็นหนึ่งในอินฟลูเอนเซอร์ ที่ชื่อดังที่สุดในอุตสาหกรรมฟิตเนส)
ประกาศอีกครั้งสำหรับเที่ยวบินเจจี 678 กำลังขึ้นเครื่องที่ประตู 942
(คาลัมได้ใช้เวลาหกปีล่าสุดในการ สร้างชื่อและแบรนด์ของเขา)
(ตอนนี้เขากำลังเริ่มอาชีพเขา ในฐานะนักแสดงในฮอลลีวูด)
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ สัญญาณรัดเข็มขัดถูกปิดแล้ว
และคุณเดินในห้องโดยสารได้
พวก แม่เจ้า
เขาตัวใหญ่สุดๆ เลย
ผมคิดว่าคาลัมเป็นคนจริงใจมาก
ถึงแม้จะมีความโด่งดัง ชื่อเสียง... มันไม่เคยทำให้เขาหยิ่ง
เขาเป็นคนถ่อมตัวเสมอ
ต้องโพสท่าคู่กันสองคนเนอะ
ใช่ ยกแขนขึ้นมาเลยพวก
อะไรวะ...
คุณเยี่ยมที่สุดเลย คาลัม
ผมรักคุณ คาลัม
ผมหวังว่าสักวันผมจะเป็นเหมือนคุณ
ทีมวอน โมเกอร์
นี่คือ...
ปลอดภัยที่จะโดดเนอะ
- อย่าโดดนะ - อย่าทำอะไร
- นายจะชนก้นบ่อ - นายจะตาย
อย่ามองนะ
- ผมได้ยินว่านายพาเพื่อนใหม่มาที่ยิม - อ๋อใช่ นั่นคู่หูผม คริส
- เพื่อนใหม่ - ยกกล้ามเป็นไงบ้างแล้ว
ตามที่เสื้อเขียนไว้
โสโครก โสโครกสุดๆ
และถ้ามันไม่โสโครก ผมก็จะออกไปข้างนอก หาฝุ่นหาดิน
มาทาให้มันดูโสโครก
แล้วเรามีแผนอะไรกันล่ะ
ผมก็ไม่รู้จริงๆ
พอคุณได้ยินเรื่องคาลัมสุดบ้า และการผจญภัยของเขา
และอย่างแรกที่เราจะทำ เขาอยากให้ผม ยกเคิร์ลสัก 180 กิโลกรัม
แต่ผมยินดีที่จะลองอะไรก็ได้ งั้นก็รีบเอาแผ่นน้ำหนักมาใส่บาร์
แล้วก็ดูว่าเป็นยังไง
นายรู้สึกมั่นใจไหม
- มั่นใจ - ดูไม่มั่นใจขนาดนั้นนะ
"นายมั่นใจไหม"
- "มั่นใจ" - มั่นใจ
มันไม่ยากขนาดนั้น เราจะลองดูกัน
เราจะเดินไปหา
แล้วเรานับหนึ่ง สอง สาม
- หนึ่ง สอง แล้วก็สาม ยก - สาม ยก โอเค
- พร้อมนะ - พร้อม
หนึ่ง สอง...
โอเค
- ใช้หลังช่วยด้วย - ได้
หนึ่ง สอง สาม
ลองอีกที
หนึ่ง สอง...
- รู้สึกไหม - ไม่ นายโอเคนะ
- นายโอเคนะ - ไม่
บาดเจ็บซะแล้ว
ไว้เจอกันนะ
เจอกันกล้ามหน้าแขน
ใช่ จบเกมเลยทีนี้
- เอาน้ำแข็งไหม - เอา รู้สึกเหมือนมันปริ
เสียงเหมือนมันปริ แล้วก็กระตุก เจ็บจนถึงตรงนี้เลย
ไม่ มันเจ็บ
(การไปพบแพทย์ได้ยืนยันความกลัวของคาลัม)
(กล้ามเนื้อหน้าแขนเขาฉีกขาด และจำเป็นต้องผ่าตัด)
(หนึ่งปีต่อมา)
ทุกคนพร้อมไหม
พร้อม
คาลัม นายคิดว่านายเสียน้ำหนัก ไปจากการบาดเจ็บพวกนี้ทั้งหมดเท่าไหร่
กล้ามเนื้อสัก 18-22 กิโลกรัมได้
ครับ
(บ้านของคาลัม แคลิฟอร์เนียใต้)
(92 กิโลกรัม)
ปีนี้จะเป็นปีที่ท้าทายที่สุด ยากที่สุด
ผมมีอาการบาดเจ็บที่เลวร้าย
มีเรื่องบ้าน เรื่องไฟไหม้
หลายอย่างพยายามทำให้ผม รู้สึกไม่มั่นคงและต้องล้มลง
แต่...
มันไม่ทำให้คุณรุ่งก็ร่วงล่ะ
ครับ
(กันยายน 2017 หนึ่งเดือนก่อนกล้ามหน้าแขนฉีกขาด)
(ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย)
(2016 คลาสสิกเม็นฟิซีก ชนะเลิศ)
(บิ๊กเกอร์)
มีสาวสองคนอยู่ในห้องด้วย
หลับปุ๋ยเลย
ใช่
สตีฟ โจนส์ติดต่อผมมา ในฐานะโปรดิวเซอร์
พวกเขากำลังทำหนังอิงจากชีวิต ของพี่น้องวีเดอร์
โจและเบ็น วีเดอร์
เขาก็ขอให้ผมเล่นเป็นอาร์โนลด์ตอนหนุ่มๆ
ผมก็ตัดสินใจรับบท และนั่นมีกำหนด
เริ่มถ่ายเดือนพฤศจิกายน
ตอนนี้ผมก็ต้องเริ่มเรียนเรื่องการออกเสียง
และท่องจำบท แล้วก็ดูว่าเป็นยังไงต่อ
ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้ฝึก เพราะตอนนี้มีเรื่องต้องทำเพียบ
และมีคนมาเพียบ และผมยังไม่มีโอกาส ได้ดูบทเลย
เดี๋ยวเราก็เห็นกัน
ผมหวังจะเรียนสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัย แต่ว่าผมไม่ถนัดเรื่องวิชาการ
ที่โรงเรียน ผมไม่ได้ตั้งใจพอ
ผมก็เลยเริ่มทำงาน แล้วก็เริ่มรับงาน
และตอนที่ผมทำงานกับ... หลังไกด์ทัวร์เสร็จแล้ว
เด็กๆ ทุกคนก็ชอบเรียนผมว่า "อาร์นี่" หรือ "พี่กล้าม" "คนเหล็ก"
และชื่อเล่นต่างๆ
นายกับฉันไม่มีปัญญาขับรถกลับบ้าน แล้วเจมส์ก็เลยถูกเสนอชื่อให้เป็นคนขับรถ
พาเรากลับบ้าน
ผมมีเพื่อนเดินเข้ามาที่ร้านจีเอ็นซี ที่ผมทำงานอยู่
เขามีความคิดจะทำวิดีโอสร้างแรงบันดาลใจสั้นๆ บนยูทูบ
มันก็ดังเป็นพลุแตก แล้วจู่ๆ ผมก็ได้รับ
ความสนใจจากบริษัทอาหารเสริมในสหรัฐฯ
ติดต่อมาหาผมและหลายคนก็ อยากจะเป็นผู้จัดการผมอะไรงั้น
ผมก็เลยตกลงกับทุกอย่าง
พวกเขาก็ให้ผมบินไปที่สหรัฐฯ เพื่อต่อรองสัญญา
และเรื่องพวกนั้น ผมไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรอยู่
ผมไม่รู้วิธีดูสัญญาด้วยซ้ำ
แต่ผมก็ระวังตัวมากๆ แล้วก็ค่อยๆ คิดไป
สุดท้ายก็ได้รับวีซ่าและผู้สนับสนุน แล้วก็เริ่ม
ตอนแรกที่มาที่นี่ก็ช็อกอยู่
ต้องหารถ หาอะพาร์ตเมนต์ อาศัยอยู่ใกล้ๆ คนอื่น
ผมต้องพูดช้าลง
คนอเมริกันไม่เข้าใจคำพูดในทันที
พวกคำสแลงต่างกัน
แต่ว่ามันน่าตื่นเต้นและสนุก
แต่ผมคิดว่าออสเตรเลียเป็นที่ที่สวยกว่า
ตรงจุดที่ผมโตมา ชายหาดและอื่นๆ สวยกว่าที่นี่ ผมคิดนะ
ตาฉัน
- เขาลัดคิวแม่ - ใช่ เขาลัดคิวฉัน แน่นอนเลย
ใช่...
(ธันวาคม 2016 แองเกิลซี ออสเตรเลีย)
(อินกริด วอน โมเกอร์ แม่)
ฉันมีแค่นี้แหละ เจ้าน้องบ้า
ตอนเป็นเด็ก ก็ไม่ซับซ้อน
ลูกก็เป็นคนสบายๆ ชอบตามพวกพี่ชายไป แล้วก็ตามพวกสัตว์ไป
พวกสัตว์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคาลัมมาตลอด
- ครับ - ตลอดเลย
ผมเกิดที่แคสเซิลเมน ในรัฐวิกตอเรียตอนกลาง
ผมอาศัยอยู่ในไร่เล็กๆ ในช่วงเก้าปีแรก
แปดปีแรกของชีวิตผม
โตมาแบบปกติ วิ่งไล่จับไก่ในลานหลังบ้าน
ไปที่บ้านเพื่อน กระโดดน้ำเล่น
พวกกิจกรรมนอกร่มทั้งหมด
เรามีกิจวัตรที่เข้มงวดตอนที่โตมา
เราต้องตื่นมา แล้วขัดรองเท้า หวีผมไปด้านข้าง
แล้วเราก็จะนั่งลงแล้ว ทานมื้อเช้าด้วยกัน
แม่จะทำมื้อเที่ยงให้
แล้วก็ไปโรงเรียน
เราต้องใส่เนคไทเล็กๆ พร้อมเครื่องแบบ
เราไปโรงเรียนที่เล็กมากๆ
มีเด็กคนอื่นอีกสามคน ในระดับชั้นปีผม
และโรงเรียนก็เป็นโบสถ์เก่าๆ
ก็ไม่มีอะไรเท่าไหร่มาตั้งแต่แรก
แล้วเราก็ย้ายไปแถวชายฝั่ง ย้ายไปแองเกิลซี
ตอนที่ผมอายุราวๆ แปดขวบ
และการโตมาที่นั่นมันเจ๋งมาก
ตอนที่ผมโตขึ้น พร้อมกับเพื่อนๆ ผมก็จะไปที่ชายหาดทุกสุดสัปดาห์
หรือหลังเลิกเรียน วิ่งตามชายหาด ไปชมรมโต้คลื่น
เข้ายิม ออกกำลังกายนิด วิ่งไปที่ร้าน กินอาหารมากมาย
มันเป็นสถานที่ที่ดี เพื่อที่จะอยู่ตอนเติบโต
มีแนวชายฝั่งมากมายไว้ตกปลากับว่ายน้ำ
และอื่นๆ เราก็จะหาวิธี สร้างความบันเทิงให้ตัวเองได้เสมอ
ส่วนมากก็จะวนๆ อยู่กับการกระโดดจาก พื้นที่สูงๆ ลงไปในน้ำ
เรามีวัยเด็กที่ค่อนข้างซนเลย
นายเป็นพวกกล้าเสี่ยงตอนเด็กๆ ไหม จะลองทำอะไรเสี่ยงๆ หรืออื่นๆ ไหม
ไม่ใช่พวกกล้าเสี่ยงมาก ผมแค่พยายาม จะตามพวกพี่ชายให้ทัน
หรือพวกเพื่อนๆ หรือแค่ทำตามคำท้านิดๆ หน่อยๆ
พ่อแม่นายเข้มงวดไหมตอนโตมา
ครับ ผมว่าพวกเขาค่อนข้างเข้มงวด
เราจะโดนลงโทษ ถ้าเราทำตัวไม่ดี
กลุ่มลูกๆ มีกันหกคน ความอดทนก็เลยไม่เยอะมาก
ผมมีน้องสาวหนึ่งคน และมีพี่น้องผู้ชายสี่คน
พี่ชายคนโตแก่กว่าผมหกปี
เขาเงียบๆ กว่าหน่อย ไม่ค่อยก่อปัญหา
นั่นมาร์ลอน และฮาร์ลี่ย์เด็กกว่ามาร์ลอนหนึ่งปี
แล้วก็อเล็กซ์ แก่กว่าผมราวๆ สองปี
ผมก็ไล่ตามเขา พยายามตามเขาให้ทัน
หลายเรื่องที่เขาสนใจ ผมก็สนใจตาม
ชกมวย เพาะกาย
แล้วก็มีน้องชายกับน้องสาวผม
เอ็ดดี้อ่อนกว่าผมราวๆ ห้าปี
เขาก็พยายามจะไล่ตามพวกพี่ชายให้ทันด้วย
บูลเทอร์เรีย
ลูกชายคนโปรดของพ่อ
พี่ชายผมสอนเรื่องคำนั้น ตอนที่ผมยังเด็ก
ความซื่อสัตย์
ผมจำได้ว่ากำลังมีบทเรียนในโรงเก็บรถ
และเขาบอกผมว่าคำนั้นแปลว่าอะไร ตั้งแต่เด็ก ซึ่งมีประโยชน์
และมันก็ชื่อผมมาตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้
แบรนด์ของผมเป็นชื่อผม และตัวผมเอง
ชุดสินค้าของผมส่วนมากก็จะเป็น อุปกรณ์การฝึก เสื้อผ้าการฝึก
มันเป็นวิธีที่เจ๋งและมีเอกลักษณ์ ที่จะเชื่อมต่อกับแฟนๆ และผู้ติดตาม
ทุกอย่างมันมีความหมายอยู่เบื้องหลัง
มันไม่ใช่ของทั่วๆ ไป มันมีคำพูดติดปาก หรือสิ่งที่ผมพูด
หรือสิ่งที่เกี่ยวโยงกับผม
หรือพื้นหลังของผม หรืออะไรแบบนั้น
มันมีหลายส่วนมาก
มีอาหารเสริม มีเสื้อผ้า
มีการแข่งขัน มีโซเชียลมีเดีย
งานนิทรรศการ ยากที่จะเห็นว่าไปทางไหน
ผมจำได้ว่างานพวกนั้นใหญ่มาก ตอนที่ผมเริ่มไปงาน
สนุกมาก
คนเราจะไปงานนิทรรศการกี่ครั้งกัน
ผมเดาว่าก็คงมีคนรุ่นเด็กมาแทนเรื่อยๆ
(เอ เอ็น ที ภัยจำเป็น)
งานแรกผมจำได้ว่าเรามีแถวแค่สั้นๆ
แล้วไม่กี่ปีต่อมา ก็มีแต่แถวยาวเป็นบ้า
และผมก็ซาบซึ้งมาก จริงๆ นะ
การเห็นทุกคนที่มองผมเป็นตัวอย่าง
หรือได้รับผลอะไรจากผม
หรือช่วยการฝึกฝนพวกเขา หรือให้แรงบันดาลใจหรือรู้สึกดีขึ้น
มันเป็นเรื่องที่พิเศษมาก
และทุกครั้งที่ผมได้ยินเรื่อง และคนมาบอกอะไรผม
มันก็จะมีการเชื่อมโยงเล็กๆ และผมก็พูดได้ว่า
"เฮ่ คุณเอาชิ้นส่วนเล็กๆ ไปจากผม" และพวกเขาก็ได้ประโยชน์จากมัน
และผมก็ช่วยพวกเขา และนั่นมันก็ทำให้ผมพอใจ
ที่ได้เห็นผู้คนมีประสบการณ์ดีๆ
บางครั้งคุณอาจไปเจอคนแปลกหน้า ที่คุณไม่เคยรู้จัก
และพวกเขาก็นิสัยดีกว่า พวกคนที่คุณรู้จัก
มันก็มีสิ่งดีๆ มากมาย มีคนดีๆ มากมาย
และคุณก็แค่ต้องควานหาหน่อย
คุณต้องรับเรื่องดีๆ มา แล้วก็ทิ้งพวกเรื่องแย่ๆ เรื่องด้านลบไปให้หมด
ลืมมันไปซะ
การแข่งขันแรกของผมคือเอเอ็นบี แชมเปียนชิปส์ รุ่นต่ำกว่า 19 ปี หรือวัยรุ่น
วิกตอเรีย แชมเปียนชิปส์
นั่นเป็นการประกวดครั้งแรกของผม ผมชนะรอบนั้น
สนุกมากๆ
คงเป็นหนึ่งในการประกวดโปรดของผม ครั้งแรกน่ะ
แล้วผมก็ไปประกวดงานใหญ่ๆ ใน ดับบลิวเอฟเอฟ
และแนบบบา แล้วสุดท้ายก็ได้เข้าประกวด มิสเตอร์ยูนิเวิร์สด้วย
(เมลเบิร์น ออสเตรเลีย)
ผมคิดว่าหนึ่งในสิ่งที่สวยงาม ในการไปงานพวกนนี้
คือโอกาสที่จะได้ท่องเที่ยว
ผมอยากจะสำรวจ ออกดูโลกมาตลอด
และมันก็เยี่ยม ที่ผมทำแบบนั้นได้
พร้อมๆ กับทำสิ่งที่ผมรัก
ผมก็หาเวลาหลังงานมิสเตอร์ยูนิเวิร์ส ไปสำรวจพื้นที่รอบๆ เสมอ
ในยุโรป อิตาลี สเปน ฝรั่งเศส
ไม่ว่าจะที่ไหน
ณ ขั้นนั้น ทุกอย่างเราต้องจ่ายเอง
ผมต้องอาศัย ผมต้องหาเงินหากินเอง
ผมทำงานอื่นสองสามงาน
เพื่อค่าใช้จ่ายต่างๆ
เพื่อประทังชีวิต
ผมทุ่มทุกอย่างไปกับการเพาะกายไม่ได้
เพราะผมต้องให้ความสำคัญกับชีวิตด้วย
งานแรกที่ผมมี ผมอายุ 12 ปี
เติมของบนชั้นที่ร้านของชำท้องถิ่น
ครับ ผมเคยทำมาหลายงาน เคยทำงานที่เขียงเนื้อในซูเปอร์มาร์เก็ต
ทำงานเลี้ยงเด็ก แบบหลังเลิกเรียน
แล้วผมก็ได้งานทาสี ก่อสร้าง ทำสวน
ผมทำงานเป็นไกด์ทัวร์ผจญภัยอยู่หลายปี
ขี่จักรยานเสือภูเขา พายแคนูกับกลุ่มนักเรียน
และอะไรพวกนั้น
ตอนที่ผมทำสวน ผมจะเริ่มราวๆ 7-8 โมงเช้า
แล้วก็ใช้เครื่องมือขุดหลุม กับคูทั้งวัน
ผมจะเหนื่อยสุดๆ ตอนจบงาน แล้วก็ยังไปยิม
ผมจะฝึกไม่ว่าผมจะเหนื่อยแค่ไหน ผมก็ยังจะทำ
มันยากที่จะเป็นนักเพาะกาย แล้วก็ทำงานใช้แรงงานนานๆ
มันยากที่จะเพิ่มน้ำหนัก และมันยากที่จะสร้างกล้ามเนื้อ
แม่ของผม จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้ แม่ไม่ชอบให้ผมไปยิม
แทนที่จะทำการบ้านน่ะนะ
ผมจะไปยิมหลังเลิกเรียน แม่ก็เลยไม่ชอบ
แม่ไม่ชอบที่ผมสร้าง กล้ามเนื้อจนใหญ่เกินไป
ตอนสาวๆ แม่ผมตัวเล็ก แม่ก็เลยชอบคนตัวผอมแต่ดูอลังการ
คงเป็นแนวๆ ครอสฟิต แต่ผมไม่ชอบแนวนั้นเลย
มันก็ผลักดันให้ผมทำมากขึ้นไปอีก
แม่ไม่ชอบ ผมก็เลยทำมากขึ้น
คุณเป็นกบฏโดยธรรมชาติ ตอนที่คุณเป็นวัยรุ่น
ผมก็เริ่มชนะการประกวด แล้วก็เริ่มทำได้ดี
แม่ก็เริ่มเปลี่ยนใจ
ไว้เจอกัน โชคดีนะ
กาเฟอีน ไม่มีอะไรหยุดไม่ให้ผมรู้สึกเหนื่อยได้
แต่ก็ไม่เป็นไร
เกือบห้าทุ่มครึ่งแล้ว
ผมกำลังรอโค้ชสำเนียงมาช่วย
เรื่องสำเนียงอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
- ฮัลโหล - ไง สบายดีไหม
ดี ขอบคุณ สบายดีไหม
เป็นสัปดาห์ที่ยุ่งมาก แต่ก็นั่นแหละ
- โอเค ดี - แต่นั่นแหละ...
ฉันขอให้ข้อมูลคุณ เรื่องสิ่งที่จะเกิดขึ้น
- เรื่องฉันในฐานะโค้ช - ครับ
ช่วงที่ฉันทำงานกับคนอื่นๆ มันต่างกันสำหรับพวกเขา
- เมื่อเทียบกับคุณ - ครับ
ตอนฉันทำงาน เพราะเสียงตัวละครพวกเขา
ไม่ได้ดังเท่า อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
งั้นความกดดันก็ไม่เยอะเท่า สำหรับพวกเขา เพราะว่ามันต้องเป็น
สำเนียงของแท้ ไม่ว่าจะเป็นสำเนียงไหน
แต่กับคุณ เพราะว่าเป็นเสียงของ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
- เราต้องทำให้... - เป๊ะ ใช่
เราต้องทำให้มันถูกเผง ซึ่งฉันก็เลยแบบ "ฉันต้องทำงานกับคาลัมๆ"
เพราะอย่างที่เราคุยกัน มันไม่ใช่การแสดงบทบาท มันเป็นเรื่องเสียง
มันเป็นเรื่องเสียง
งั้นมาฟังเสียงเขาสักนิด ให้คุณปรับแนวคิดนิด
มันจะช่วย ใช่
สเตียรอยด์จะถูกใช้กันแปด เก้า สิบ สัปดาห์ ก่อนการแข่งขัน
ไม่ดีต่อสุขภาพ แต่ก็ถูกใช้
- คุณใช้หรือเปล่า - ผมเคยใช้ ครับ จนมีการแข่งขัน
- เอาล่ะ มาฟังกัน - โอเค
ได้เลย ฉาก 101
ฉันอาจให้เขาเช็ดก้นฉัน
เสียงผมแหบนิดๆ เพราะมันดึกแล้ว เดี๋ยวนะ
ครับ เสียงผม... มัน...
ตอนนี้เสียงผมเหนื่อยๆ หน่อย แหบมาจากงานนิทรรศการ
ผมหวังว่ามัน... มันมีผลหน่อยไหม
ฟังดูต่างไปนิดเนอะ
ดื่มน้ำต่อไปนะ
ฉันคิดว่าสิ่งที่จะช่วยคุณ คือเล่นวิดีโอที่ฉันส่งให้คุณ
และฉันอยากให้คุณหยุดและเริ่มมัน เพราะหูคุณดีมาก
- นั่นคือวิธีที่คุณจะหัดเสียงนี้ได้ - โอเค ครับ
แต่ก็ไม่ต้องดูบทไปสักพัก หยุดและเริ่ม พูดซ้ำ ประโยคต่อไป
- โอเค - พูดซ้ำ ประโยคต่อไป
- เพื่อให้คุณได้เสียงนั้น - ได้ โอเค
ความรู้สึกที่ดีที่สุดที่คุณมีในยิมได้ หรือความรู้สึกที่น่าพอใจที่สุดคือมีในยิม...
คือตอนที่กล้ามบวมเป่ง
เหมือนว่าผิวหนังของคุณ จะระเบิดในอีกไม่นาน
คุณจะมีความรู้สึกแน่นๆ เหมือนมีคนเป่าลม
เข้าไปในกล้ามเนื้อ
ความรู้สึกแน่นๆ เหมือนมีคนเป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
เป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
เหมือนมีคนเป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
เป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
มีคนเป่าลมเข้าไปใน...
มีคนเป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
เหมือนมีคนเป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ เป่า...
เป่าลมเข้าไปในกล้ามเนื้อ
กล้ามเนื้อ ใช่
ความรู้สึกแน่นๆ เหมือนมีคนเป่าลม
ผมมีความรู้สึกเวลาเข้ามาที่ยิม
ผมชอบความรู้สึกของการกลับบ้าน
ผมได้ความรู้สึกของการมาที่หลังเวที ตอนที่ผมเบ่งกล้าม
ตอนที่ผมโพสท่าหน้าคน 5,000 คน
ผมมีความรู้สึกเดียวกัน ผมก็เลยมาทุกวันทุกคืน
ผมว่ามันสุดยอดเลยเนอะ
งั้นคุณก็รู้ ผมอยู่บนสวรรค์
ผมอยากชอบประโยคนั้นนะ มันแย่
ผมว่ามันสุดยอดเลยเนอะ
งั้นคุณก็รู้ ผมอยู่บนสวรรค์
โอ้แม่เจ้า เขาเป็นตัวประหลาด
คุณเชื่อไหมว่าผมอยู่บนสวรรค์ขนาดไหน
งั้นคุณเชื่อไหมว่าผมอยู่บนสวรรค์ขนาดไหน
เขาแยกคำว่า "ไอ แอม" เน้นๆ
- เขาแยกสองคำนั้นเน้นๆ เลย - ถูกต้อง
งั้นคุณเชื่อไหมว่าผมอยู่บนสวรรค์ขนาดไหน
- สวรรค์ - สวรรค์
สวรรค์
และพอถึงวันการประกวด ผมเป็นพ่อของเขา
มันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอยู่
- คุณรู้ไหม - โอเค ครับ
ฉันเคยเห็นคุณทำแล้ว มันวิเศษ
นั่นคือจุดที่เราจะต้องพยายามหา
แล้วตอนที่เราอยู่ที่กองถ่ายด้วยกัน ก็แค่แก้ไขเล็กๆ น้อยๆ
"เฮ่คาลัม มาแก้จุดนี้นิด อย่าลืมจุดนั้น"
คุณทำได้อยู่แล้ว ฉันแค่จะโค้ชคุณ ในเรื่องที่เราทำได้อยู่แล้ว
- คุณรู้ไหม - โอเค ครับ
ฉันต้องเน้นเรื่องนี้มากๆ
ฉันจะพยายามมีความยืดหยุ่น เรื่องเวลาฉันให้มากที่สุด
- ฟังดูดีครับ - โอเคนะ
- ตกลงนะ - ฟังดูดีครับ
- เยี่ยม - โอเค เยี่ยมเลย
ขอบคุณมากครับ
- พักผ่อนหน่อยนะ - ได้เลยครับ
พรุ่งนี้เช้าเราคุยกัน แล้วก็ลุยกันต่อ
- คงจะดี โอเค - ฟังดูดี
- เอาล่ะ - ขอบคุณนะ วิกตอเรีย
ขอให้มีวันที่ดี โอเค ไว้คุยกันเร็วๆ นี้
- ขอบคุณ บายนะ - โอเค บาย
โอเค
โอ้พระเจ้า
มันเหลือแค่... สองสัปดาห์นิดๆ
ผมมีเวลาสองสัปดาห์ที่จะ... ผมยังจำบทได้ไม่หมดเลย
ผมยังท่องได้ไม่ขึ้นใจ และผมยังสำเนียงไม่เป๊ะ
งั้นผมก็เหลือสองสัปดาห์
ผมไม่อยากทำให้ใครผิดหวัง
ผมเกลียดที่สุด เวลาที่มีคนผิดหวัง
ผมไม่ชอบทำให้ใครผิดหวัง
ผมชินกับการด้นสดมากๆ
จริงๆ นะ
ผมชินกับการที่ไม่...
แบบ... มีสมาธิสุดๆ
แต่ว่าไม่มีการเตรียมตัว
บางครั้งนะ และผมก็ทำแบบนั้นกับหลายๆ เรื่อง
ผมไม่รู้หรือผมไม่มี...
ความอดทนที่จะศึกษาหรือวิจัย หรือเข้าใจอะไรบางอย่าง
แต่ผมอยากจะทำผลงานให้ดี
ผมมีเวลาแค่สองสัปดาห์ ผมมีงานนิทรรศการสัปดาห์นี้
ช่วงสัปดาห์หน้าผมจะพยายามทำตารางให้ว่าง เพื่อที่ผมจะได้ซ้อม
แล้วผมก็ต้องบินไปบริสเบน ไปอีกงาน แล้วก็มีการออกงานอีกนิด
มีเรื่องต้องทำอีกหน่อย
แล้วผมก็ไปนิวซีแลนด์
มีงานนิทรรศการอีก
ก็...
จังหวะเวลามันลำบากหน่อย
แต่...
ผมจะแก้ตัวไม่ได้ มันก็เป็นแบบนี้แหละ
แค่ต้องทำให้มันได้ผล
ใช่
ผมจะกินถั่วลิสงแผ่นนี้ แล้วก็ไปนอน
ใช่
แต่นายทำแบบนี้กับแฟรงโก้ไม่ได้ แฟรงโก้ฉลาดอยู่นะ
แฟรงโก้ฉลาดอยู่ แต่แฟรงโก้ยังเป็นเด็ก
และ...
และพอถึงวันการประกวด ผมเป็นพ่อของเขา
เขามาขอคำปรึกษาจากผม
งั้น...
มันไม่ยากขนาดนั้นที่ผมจะให้...
คำปรึกษาผิดๆ ไป
ร้ายจริงๆ เลย
ตายละ
ผมต้องเขียนมันลงไป ตามที่วิกกี้บอก
เฮ่คาลัม ขอบคุณที่อัดเสียงมานะ ฉันกำลังฟังสำเนียงอยู่
- ลองเปิดเสียงช่วง "แฟรงโก้ เด็ก" ดู - แฟรงโก้ เด็ก
- ฉลาด เสียงอะไรแบบนั้น - ฉลาด
ถ้าคุณเล่นเสียงคุณตอนคำว่า "เด็ก" แล้วเล่นเสียงเขาจนถึงคำว่า "เด็ก"
แล้วก็ลองเปิดสลับไปมาดู คุณจะสังเกตเห็นความแตกต่าง
และเสียงตอนลังเล "เอ่อ..."
"และ..."
คุณจะได้ยินว่าเสียงเขาเปิดกว่า และเสียงคุณจะกระชับกว่าหน่อย
แล้วเขาจะมีเสียงกระจายตอนท่ายคำว่า "และ..."
ผมจะซ้อมทันทีที่ผมกลับไปถึงเลย
โอเค
ผมต้องไปเป็นคาลัมอีกคนแล้ว
ผมต้องกลายเป็น...
คาลร่างออกงาน
ผมต้องมีพลังงานมาให้เด็กๆ
สำหรับเด็กๆ ที่งานนิทรรศการ
และผมต้องประสานงานคนอื่นๆ ด้วย
เพื่อที่พวกเขาจะได้มา...
หัวผมจะระเบิดแล้ว แอร์อยู่ไหน ผมจะเปิด...
(ทีมวอน โมเกอร์)
ยีนส์ๆๆ เสื้อๆๆ ขาสั้นๆๆ
ฉีดเข้า... เต็มหน้าเลย
แปรงฟัน
สแน็ปแชตหน่อยดีกว่า
โอเค
ผมจะออกกำลังกายตั้งแต่สิบโมงครึ่ง ถึงสิบเอ็ดโมงครึ่งที่มัสเซิลบีช
แล้วผมจะกลับไปที่งาน ตั้งแต่สิบเอ็ดโมงครึ่ง ถึงบ่ายโมงครึ่ง
แล้วก็จากบ่ายสามครึ่งจนถึงห้าโมงเย็น
งั้นก็มาดูของนะ ผมหวังว่าจะได้พบคุณ
ไว้เจอกัน
(ทีมสตอนช์)
(หลังจากที่ปรากฏตัวต่อสาธารณะหลายครั้ง คาลัมก็ไปพักอย่างที่จำเป็นมาก)
(เดินทางไปที่เกาะแคงการู นอกชายฝั่งออสเตรเลีย)
ในฐานะตัวแทนกัปตันและลูกเรือ เราอยากจะขอบคุณท่านที่เดินทาง
กับรีเจียนัล เอกซ์เพรสวันนี้
เราหวังที่จะได้อยู่กับคุณ เมื่อคุณเลือกที่จะบินในครั้งหน้า
ผมไม่เคยอยากจะเป็นทาสของ โซเชียลมีเดีย ของโทรศัพท์ผม
แล้วก็ต้องคิดตลอดเวลา
"ผมจะโพสต์อะไรต่อ เนื้อหาแบบไหน..."
คิดอยู่ตลอดว่า "ผมจะป้อนอะไรให้คนดูต่อ"
และก็เป็นเวลานานที่ผมทำแบบนั้น ผมอยู่ใต้แรงกดดันแบบ...
"โอ้ ผมทำอะไรดี"
มันก็ดีเพราะนั่นคือวิธีการสร้างฐานของคุณ
มันช่วยแน่ๆ
แต่ผมก็คิดได้ว่าผมแบบ "ผมพลาดหายจากความเป็นจริงอยู่
พลาดหายจากชีวิต ผมไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นข้างหน้าผม
ผมไม่ได้ทำสิ่งที่ผมอยากจะทำ"
แล้วคุณก็ติดอยู่ใน...
โลกโซเชียลมีเดีย
ไม่อยากให้ฉันไปเหรอ
ไม่อยากไปเหรอ
ผมรักการตกปลา ผมรักสัตว์ ผมรักกิจกรรมกลางแจ้ง
เล่นสเก็ตบอร์ด อะไรพวกนั้น
ของพวกนั้นทั้งหมด ผมชอบหาความตื่นเต้น
ผมชอบของพวกนั้นทั้งหมด ผมอาจเสพติดอะดรีนาลีนนิดหน่อย
น่ารักไปแล้ว
ใครน่ะ
มันเป็นฟองสบู่ จริงๆ นะ
พอคุณระเบิดฟองนั้น พอคุณหลุดออกมาได้
คุณจะรู้สึกดีขึ้นมาก
มันไม่มีแรงกดดัน คุณไม่สนพวกเกรียนบนอินเทอร์เน็ต
คุณไม่สนพวกที่เกลียดชัง ไม่มีอะไรมาทำคุณได้
คุณมีภูมิคุ้มกันแล้วน่ะ
ใครจะพูดอะไรก็ได้ แล้วผมก็ไม่คิดมาก เพราะมันอยู่ในโซเชียลมีเดียทั้งหมด
มันอยู่ในนั้นหมด ติดอยู่ในที่ที่เดียว มันก็ไม่มีผลกับผมเลย จริงๆ นะ
พวกนั้นจะพูดบ้าบอคอแตกอะไรก็ได้ จะดีจะร้ายก็ได้
ผมขอบคุณส่วนที่ดี และเมินส่วนที่แย่
ไม่มีผลกับผม
คุณเป็นคนเดียวที่เข้าใจภาษาอังกฤษผม โจ
ไม่มีใครสนเรื่องสำเนียงคุณหรอก ฟังสำเนียงผมสิ
- พูดบทไปตามใจเลย - คุณทำให้เขาร้อนรนมากขึ้นอีก โจ
- อะไร - ผมแสดงไม่เป็น
งั้นก็ไม่ต้องแสดง
เป็นตัวของตัวเองนะ อาร์โนลด์
คุณบอกเขาว่า ผมเป็นนักแสดงแนวเชกสเปียร์จากเยอรมนี
ผมเละแน่
อาร์โนลด์ นี่ฮอลลีวูดนะ
ไม่มีใครรู้ว่าคุณเล่นเชกสเปียร์อินเดอะปาร์ก ในสวนหรือว่าในโรงเก็บรถ
เบ่งกล้ามดีๆ ยิ้มสวยๆ เราก็รอดแล้ว
ผมเครียดจัดแล้วเนี่ย
งั้นมาคุยเรื่องหนัง บิ๊กเกอร์ ผมรู้ว่านายพูดเรื่องนี้แล้ว
แต่อธิบายขั้นตอนให้ผมฟังที
ตอนที่คนติดต่อนาย ให้เล่นบทอาร์โนลด์
ตอนแรกนายคิดเรื่องอะไรในใจ
มันเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่จะได้รับบทเป็นเขา
และเล่นบทเขา เป็นส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์
และนั่นคือเหตุผลที่ผมจริงจังเรื่องการฝึกของผม ผมอยากตัวใหญ่เท่าเขาในตอนนั้น
ผมเรียนเรื่องการแสดงเสียง จรังจังเรื่องนั้นมาก เพื่อที่ผม...
จะได้มีสำเนียงเขาเป๊ะๆ ถึงแม้มันจะยากมากๆ
เรื่องร่างกาย พวกเขาอยากให้ผมหนัก อย่างน้อย 110-113 กิโลกรัม
มีมวลกล้ามเนื้อนั้น
และผมไม่อยากดูกล้ามแน่นมาก เพราะพวกเขา ไม่ได้กล้ามแน่นมาก ในการประกวดสมัยนั้น
ผมไม่อยากจะมีแนวกล้ามที่ชัดแบบบ้าคลั่ง
ผมอยากจะพยายามดูคล้ายกับเขาให้มากที่สุด
แล้วก็เรียนเรื่องการแสดงเสียง ให้มากที่สุด
แล้วก็ท่องจำบท
ในฉากแรก
ผมร้อนรนมากๆ ผมจำได้
เพราะว่ามันเงียบมากๆ มีคนในห้องเพียบเลย คุณมองอะไรไม่เห็น
แล้วก็มีนักแสดงคนอื่นๆ และนักแสดงประกอบและอื่นๆ
คุณก็ไม่อยากทำพลาด เพราะคุณไม่อยากให้คนอื่น
เสียเวลามาถ่ายฉากนี้ใหม่
ผมก็ร้อนรนตอนแรกๆ แต่ว่าก็หายร้อนรนในที่สุด
แล้วก็ลุยแล้วก็สนุกกับมัน
แล้วก็ใช่
เราถ่ายกันเสร็จ แล้วผมก็ระเบิดกล้ามหน้าแขนผม
(พฤศจิกายน 2017 ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
มันเกิดขึ้นได้ยังไง บอกผมทีละขั้น
เกิดอะไรขึ้น
ตอนนั้นผมกำลังยกไบเซ็ปเคิร์ลเป็นคู่ โดยใช้แผ่นน้ำหนักสี่แผ่น
พร้อมคริส บัมสเตดในรอบนี้
และผมเคยทำมาแล้ว ผมทำมันปีก่อนหน้า
แทบจะในเวลาเดียวกันในปีก่อน กับคู่หูผม แอนตวน
และเราก็ทำเซ็ตบ้าๆ พร้อมน้ำหนักเยอะๆ บนกล้ามหน้าแขน
แล้วผมก็ลองทำมันอีก แล้วผมก็...
ผมคิดว่าเป็นความล้า ตอนนั้นผมเหนื่อย
ร่างกายผมไม่พร้อมที่จะทำ ผมก็เลยทำกล้ามเนื้อฉีก
- รู้สึกไหม - ไม่ นายโอเคนะ
- นายโอเคนะ - ไม่
เจอกันกล้ามหน้าแขน
มันแย่เพราะว่ามันเป็น การบาดเจ็บจริงจังครั้งแรกของผม
ผมเคยมีการฉีกขนาดเล็กและอาการปวด อาการปวดจี๊ดและอื่นๆ บ้างเป็นบางครั้ง
แต่ไม่มีแบบกล้ามเนื้อฉีกครั้งใหญ่ ที่ต้องผ่าตัด
มันเป็นการบาดเจ็บใหญ่ครั้งแรก
นายไปผ่าตัดค่อนข้างเร็วใช่ไหม
ใช่ ประมาณแปดวันหลังจากที่ผมทำฉีก ผมคิดว่าประมาณนั้นนะ
ใช่ หลังจากนั้นเลย
วันนี้แขนเป็นยังไงบ้าง
แข็งแรง รู้สึกดี
รู้สึกว่ามันไม่ควรจะต้องไปผ่าตัด
เหมือนว่ามันก็ฟื้นตัวอยู่นะ
ใช่ มันหดแล้ว พวกอาการบวมอะไรงี้ แต่...
เดี๋ยวเรารู้กัน
นายรู้สึกยังไงบ้าง
ผมเดาว่า...
อาจร้อนรนนิดๆ เพราะไม่มีใครรู้ได้
มันเป็นการผ่าตัด
แล้วผมก็ไม่รู้ว่าหลังจากนั้นมันจะเป็นยังไง
นายโอเคแล้ว
ทุกอย่างเป็นไปได้สวย
- การผ่าตัดเหรอ - ใช่
ใช่ พวกเขาเจออีกข้าง แล้วก็ซ่อมมัน ไม่มีปัญหา
- เดี๋ยวมันจะดีขึ้น - ผ่านานแค่ไหน
แค่ราวๆ ชั่วโมงเดียว
ห้ามเลือดไว้แค่ 27 นาที
- รู้สึกเหมือนสองนาทีเลย - ใช่ฉันรู้ แปลกเนอะ
ใช่
โอ้พระเจ้า
เอาล่ะ หายไวๆ นะ
ขอบคุณ
ยิ้มให้กล้องหน่อยได้ไหม
เขายังกินไม่หยุด
ฉันขอโทษ
เขาไม่เป็นไร
แล้วขนมนี่มาจากไหนเนี่ย
ผมมีแผนการกินที่เข้มงวดมาก
และไอศกรีมอยู่บนยอดของตารางนั้น
ไอศกรีมคือแหล่งพลังงานชีวิต
มีคนไม่เห็นด้วยอยู่ตอนนี้
ไอศกรีมอยู่บนยอดเหรอ
ผมคิดว่าไอศกรีมทำให้ ทุกคนรู้สึกดีขึ้น
ตอนนี้คุณเจ็บอะไรไหม หวานใจ
- ฮะ - เจ็บปวดอะไรไหม
เจ็บปวดเหรอ ไม่มีทาง
ผมรู้สึกดีมาก
อย่าขยับแขนนะ หวานใจ
- นั่นคือตรงที่ประสาทตัน - นี่คือแขนข้างแกร่งของผม
ฉันรู้ แต่อย่าเพิ่งขยับนะ ฉันวัดความดันคุณอยู่
อ๋อใช่
ความดันผมค่อนข้างดี
ดีแล้ว
- มา... - อย่าเพิ่งขยับนะ รอก่อน
มาโยนเหรียญกัน หัวผมขยับได้ ก้อยผมขยับไม่ได้
แล้วฝั่งไหนหัวฝั่งไหนก้อยล่ะ
อ๋อ ออกหัว ใช่
- นั่นหัวเหรอ - ใช่ ออกหัว
อย่าขยับแขน
รอก่อน ฉันวัดความดันคุณอยู่ หวานใจ
กล้ามหน้าแขนข้างนี้จะบอก กล้ามหน้าแขนข้างนี้ว่าพลาดอะไรไปบ้าง
มันก็จะแบบ "เฮ่..."
มันพลาดอะไรไปบ้าง
โอ้
ไบเซ็ปเคิร์ล
ข้างนี้มันจะทำให้ข้างนี้อิจฉามาก...
ฉันคิดว่าไม่นะ บางทีพอถอดเฝือกได้ แต่ฉันคิดว่ามันจะดีกับการฟื้นฟูมาก
แล้วก็แบบ "โว้วๆ ฉันมีดัมเบล นายจะไม่ได้อันนี้ นายฆ่าฉันไม่ได้"
- แล้วข้างนี้จะหัวเสียมากๆ - เขาตลกเวลาเมาไหม
หรือว่าเขาไม่ค่อยดื่ม
- เวลาเมาเขาตลก - โอ้โอเค
- เกือบแล้ว - เกือบเหรอ
เดี๋ยวก่อนๆ อย่าเพิ่งเบ่งกล้าม
เดี๋ยวฉันบอกคุณเวลาคุณเบ่งกล้ามได้แล้ว
ผมจำตอนคุยกับพยาบาลหรือหมอไม่ค่อยได้
ผมคิดว่าทุกคนบอกว่าทุกอย่างดี
ใช่ ผมทำอะไรไม่ค่อยได้
- ก็พักที่นี่ไปก่อน แล้วก็... - งีบสักหน่อย
ผ่อนคลาย กินไอศกรีม ดื่มน้ำผลไม้
มันยากมากสำหรับผมที่จะไม่ทำนู่นทำนี่ เพราะผมชอบลุกมาทำอะไรต่างๆ
ตอนนี้ผมได้แค่กินไอศกรีม ดื่มน้ำผลไม้ และอาบน้ำ
นายดูเขายัง ดูว่าเขาสบายดี
- จิ้งหรีด - ฟังเสียงจิ้งหรีด
(สามวันต่อมา)
ผมรู้สึกผอมมาก
ผมรู้สึกว่าน้ำหนักหายไปเยอะ
รู้สึกดีจริงๆ
ผมคิดถึงมัน
การฝึกฝนและอื่นๆ
มันเหมือนแหล่งพลังชีวิตของนักเพาะกาย
การพรากมันไปเป็นเรื่อง... ลำบาก
มันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
ทั้งหมดมันอยู่ในใจ
ถ้าผมนั่งลงแล้วหยุด ผมก็จะคิด
"จะต้องใช้เวลาแค่ไหนถึงจะดีขึ้น"
หนึ่ง มันจะรู้สึกว่า ต้องใช้เวลานานเป็นสองเท่า
และสอง ผมจะไม่ทำอะไรเพื่อช่วยเลย
แต่ถ้าผมดูแลสุขภาพผม โภชนาการผม ทำเท่าที่ได้
ทำงาน ฝึกไป แล้วก็ออกกำลังกาย สนใจเรื่องต่างๆ จุดอ่อนของผม
- ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ผมทำได้แล้วรู้สึกดีเนอะ - ใช่
งั้นก็... ใช่
ผมอยากมีน่องใหญ่ๆ มานานแล้ว งั้นตอนนี้ก็เป็นจังหวะที่ดี
ที่จะฝึกฝนส่วนขาให้หนักเท่าที่ได้ ในช่วง... ทุกๆ วัน
เล่นน่องห้าวัน วันละสองรอบ
เช้าและกลางคืน มาดูกันว่าเป็นยังไง
สองข้างนี้จะถูกบังคับให้โต
- ยาแก้ปวดเป็นยังไงบ้าง - ผมหยุดกินแล้ว
ผมกินยาไปแค่...
วันสองวันหลังผ่าตัด
มันมีบางครั้งที่ผมนอน แล้วก็ตื่นมาเพราะว่าตัวกระตุก
หรือว่าผมขยับตัว แล้วมันเจ็บ
มันก็ไม่ได้แย่มาก
ตราบใดที่ผมไม่เอาแขนไปชนอะไร หรือขยับมือและแขนมากเกินไป...
ขนาดทำแค่นี้ ผมยังรู้สึกกล้ามเนื้อทั้งหมด ที่ทำให้ปลายแขนขยับ
ผมก็เลยไม่อยากขยับมันเลย
ช่างมัน
- มันอาจหนีบแขนนายนะ - ใช่
ผมไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย
ให้ตายสิ
เดี๋ยวนะ ถ้าผมค้างไว้แบบนี้
ใช่ เอาล่ะนะ
มันก็เจ็บนิดๆ
มันง่ายเท่าไหร่
ดีแล้ว
วันนี้พอแค่นี้ก่อน
แขนผมหายไปแล้ว
รู้สึกแปลกจริงๆ
งั้นผมเข้าไปแล้วเอ็นของคุณ ก็อยู่ตรงที่มันควรจะอยู่
- มันไม่ได้หดเลย - ครับ
แต่ 99 เปอร์เซ็นต์ของมัน ถูกฉีกจากกระดูกเลย
- ครับ - มีเลือดคั่งใหญ่มาก
เป็นเลือดที่กองอยู่ตรงที่มันฉีกด้วย
พอผมเข้าไปแล้วผมก็สามารถ ดูดเลือดออกด้วยเครื่องดูด
แล้วด้วยนิ้วของผม ทั้งหมดมันหลุดมาง่ายๆ เลย
แล้วมันก็โบกไปตามสายลมเลย
- การซ่อมเป็นเรื่องที่ถูกแน่นอน - ครับ
งั้นคุณหมอก็ต้องตัดมัน เอ็นเส้นนั้นก็สั้นลงแล้ว
- ครับ - งั้นมันแปลว่า พอสั้นลงแล้ว
มันจะแน่นขึ้น กล้ามเนื้อหน้าแขนจะแน่นขึ้นเหรอครับ
- ช่วงแรกๆ แต่คุณจะยืดมัน - มันจะยืดเหรอครับ
ครับ ในช่วงเดือนหน้า เราจะยืดทุกอย่างกลับไป
- ครับ - เดี๋ยวคุณจะต้องเดินทางใช่ไหม
ครับ
คุณยังสามารถใช้แรงเกินไปกับมัน ถึงแม้มันจะแกร่ง
ด้วยกล้ามหลังแขน
ผมคิดว่าวิธีที่ฉลาดที่สุด คือการใส่ปลอกยึดไว้ก่อน
- ได้ครับ - ที่เราจะทำคือปรับให้คุณ
- พับแขนได้ถึงเท่านี้ - ครับ
แต่การยืดแขนตรงๆ เราจะจำกัดไว้
เราจะปรับมันไว้ที่ราวๆ 45 องศา แล้วในอีกสองสัปดาห์คุณจะ
กางแขนได้ 60 หรือ 65 องศา ไม่ว่าจะปรับได้เท่าไหร่ ผมไม่ค่อยมั่นใจเรื่อง
- การปรับที่ยึด - โอเคครับ
และภายในหนึ่งเดือน คุณจะขยับได้เต็มที่
แล้วเราก็จะเริ่มทำกายภาพบำบัดกันจริงๆ
เอาล่ะ งั้นผมจะไปบอกให้ คนใส่ปลอกยึดเข้ามา
- ใส่ปลอกยึดให้คุณ - ครับ
- เดี๋ยวมาครับ - ขอบคุณครับ
ให้ตายสิ มันรู้สึกแปลกๆ
- ระยะการเคลื่อนไหวเป็นไง - ไหล่ก็โอเคนะ
ไม่มีปัญหา
แต่ที่ผมทำไม่ได้คือ...
แบบนี้
เริ่มเจ็บประมาณนี้
โอ้ย
ทำไมมันถึงปวด ผมรู้สึกได้ตรงนั้นเลย
อาจเป็นเพราะเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ หรืออะไร
คงเป็นเพราะมันยืดอยู่เนอะ
- มาดูกัน - เพราะว่าเอ็นมันสั้นลงนิดๆ
ไม่รู้สิ
นายจะยังไม่ยืดมันเต็มที่ใช่ไหม
ไม่ หมอไม่อยากให้ยืด
ผมยัง... ผมไม่อยาก
ผมไม่... ผมเบ่งกล้ามแขนไม่ได้
ทีนี้เริ่มปวดแล้ว
ทีนี้ก็ปวดเมื่อยแล้ว ไม่น่าทำงั้นเลย
- เจ็บยิ่งกว่าเดิมเหรอ - โอ้นาย
มันพังแล้ว
กล้ามหน้าแขนผมเล็กแค่ไหน ห้ามโกหกผมนะ
มันแบบ... ก็เล็กนิดหน่อยนะ
ผมมองลงมา แบบเวลามองลงมาดูแขนตัวเอง
แล้วก็แบบ ให้ตายสิ ฝึกแขนยังไงเนี่ย
ตอนนี้ผมมองลงมา แล้วก็แบบ ให้ตายสิ ผมไม่เคยฝึกแขนเลย
จริงๆ แล้วผมโทรหาผู้ผลิตไป
เพื่อดูว่าเขาจะมีอะไรที่แข็งแรงกว่านี้ไหม
ผมคิดว่าอันนี้คุณคงใส่ได้ แต่ถ้าเรา หาอะไรที่ใหญ่กว่านี้ให้คุณได้
ผมคิดว่าคงจะดีมาก
ยิ่งคุณขยับมันแค่ไหน คุณก็จะได้ระยะกลับมาเท่านั้น
- โอเค - โอเคนะ
งั้นผมไม่อยากให้คุณค้างแขนไว้ที่ 60 องศา ยืดสักนิดก็ดี
งั้นพอคุณยืนขึ้น ก็ยืดแขน ปล่อยให้แขนตกไป
และนี่คือการบำบัดคุณ
- ได้เลย - เอาล่ะ
- ขอบคุณมาก - ด้วยความยินดี
ผมต้องให้คุณเซ็น แต่ให้ผมเรียกหมอมาสักคน เพื่อจัดการให้เสร็จ
- เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ - ไม่มีปัญหา
เจ๋ง
นายเคยได้ยินใครวิจารณ์นาย เรื่องที่ยกครั้งนี้ไหม
แบบคนบอกว่า "ทำไมนายทำแบบนั้น"
ก็คงมี แต่ผมไม่สน
ผมก็จะทำตามใจตัวเอง
ถ้ามาจากคนที่มีความหมายกับผม
ถ้าคุณเป็นเพื่อน ครอบครัว แล้วคุณแบบ "โอเค"
พยายามพูดให้ผมเห็นเหตุผล ผมก็คงจะฟัง
แต่ผู้คนก็ชอบวิจารณ์ หรือคิดว่ามันตลก หรือว่าเป็นเรื่องบันเทิง
ทำให้ทุกคนพอใจไม่ได้หรอก
ก็ช่างมันเถอะ
- วันแรกที่กลับมาโกลด์ - ใช่
- รู้สึกยังไงบ้าง - แปลกนิดๆ
พวกเขากำลังถอดเครื่องมือเก่าๆ ออก
แล้วก็ใส่ของใหม่วูบวาบนี่เข้ามา
ผมชอบของเก่าๆ นะ
วันนี้ผมจะเริ่มฝึกให้หนักขึ้นอีกนิด
เพื่อสุขภาพจิตมากกว่าสุขภาพกายผม
แย่ละ
ใช่ ตอนนี้มันกลับมาแล้ว มันกำลังไล่ตามผมมา
วันนี้เล่นขาอีกแล้วเหรอ
ผมเล่นไปแล้วเมื่อวาน งั้นวันนี้ผมจะเล่นน่อง ท้อง แล้วก็ส่วนลำตัวอื่นๆ ที่ใช่
ดี
แต่ส่วนขาดีแล้ว
ผมเล่นส่วนขาเต็มที่ ตอนนี้คงจะสามครั้งต่อสัปดาห์
ผมผ่าตัดไปวันที่ 8 ธันวาคม งั้นก็ต้องฟื้นฟูสักสี่หรือห้าสัปดาห์
แล้วผมก็เริ่มกายภาพบำบัด
เหมือนที่คุณทำไปวันก่อน
- โอเค - ประมาณนี้
- แล้วการยืดแขนละ - เหยียดตรงเลยนะ
ค่อนข้างดีเลยล่ะ
อย่ายืดแรงไป ไม่แรงไปนะ
ครับ
เอาล่ะ นอนลงแล้วเราจะทดสอบอีกรอบตอนจบ
ไรอันมาสัปดาห์ละสองครั้ง แล้วก็ช่วยเรื่องระยะการเคลื่อนไหว
การหงายข้อมือผม
การเคลื่อนไหวและความยืดหยุ่น ของเนื้อเยื่ออ่อน
แบบนี้จะได้ขยับข้อต่อนิดๆ ด้วย
ใช่ นี่คือขั้นตอนแรกที่เราทำกัน แล้วขั้นต่อไปเราก็จะทำ...
- การอุดเลือดตัน - การจำกัดการไหลเวียนเลือด
งั้นสิ่งนี้กำลังปรับค่าตามแขนเขาอยู่ มันจะเป็นเฉพาะตัวสำหรับเขา
การเป่ากับเครื่องจำกัดนี้ จะทำให้น้ำหนักเพียงน้อย
รู้สึกหนักมากๆ และมันจะหลอกให้ ร่างกายเขาคิดว่า
กำลังเบ่งมากกว่าจริงๆ
ใช่ มันรู้สึกว่าคุณกำลังถือสายยาง แล้วคุณสัมผัสได้ถึงน้ำที่ไหลผ่านไป
ผมรู้สึกแบบนั้นในเส้นเลือดผม
มันจะช่วยให้เขาคงกล้ามเนื้อ ไว้ให้มากที่สุดในตอนนี้
เรายังให้กล้ามหน้าแขนเขายกอะไรไม่ได้ แต่ที่เราทำได้คือการใช้เครื่องนี้
มันเกือบๆ จะให้การยกด้วยการเผาผลาญกับเขา
และผลก็คือร่างกายของเขาก็คิดว่า มันกำลังส่งเลือดมาเพิ่ม
2.25 กิโลกรัมเหรอ
เพิ่มขึ้นแล้ว
- ทุกสัปดาห์ - พระเจ้า
สถิติส่วนตัวใหม่
- ก่อนหน้านี้ 1.8 กิโลกรัม - โอ้นาย
รู้สึกถึงการเบ่งแล้ว
มันรู้สึกเหมือนเป็นการเบ่ง
โดยไม่ต้องทำอะไรเลย จริงๆ มันก็แค่...
มันรู้สึกเป็นการเบ่งแล้วเจ็บ
- เป็นยังไงบ้าง - เจ็บเมื่อยมาก
ปวดแสบปวดร้อน
- 40 วินาที - ครับ
เป็นการออกกำลังต้นแขนที่หนักอยู่
ต้องทำอะไรสักอย่างกับต้นแขนอีกข้างแล้ว
ใช่ผมรู้ ผมควรจะทำทั้งสองข้าง
- นั่นคือเหตุผลที่ผู้จัดการคุณส่งคุณมา - ใช่
เขารู้
"คาลัม ต้นแขนนายเล็ก
ฉันจะส่งนายไปหาแพทย์ต้นแขนนะ"
โอ้แม่เจ้า ดูความต่างสิ
เพาะกาย ครอสฟิต
ผมอยากจะสัมผัสน้ำหนักสักนิด
แต่ว่ามันยังปวดอยู่น่ะ
(กุมภาพันธ์)
ถ้าผมเห็นคริส บัมสเตดกับบาร์เบล ผมจะวิ่งหนีไปอีกทิศเลย
ตอนนี้ผมหมุนมือได้เกือบจะเท่าแต่ก่อนแล้ว
งั้นพอแขนข้างนี้ได้ระยะการเคลื่อนไหวเต็มๆ ผมก็เริ่มยกน้ำหนักแบบน้อยๆ ได้
ผมได้ไฟเขียวแล้ว ส่วนที่ยากที่สุดก็จบแล้ว
ทีนี้ก็มีแต่พัฒนาการพร้อมความระมัดระวัง
มันยังดูบางมาก แต่มันก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาหน่อย
(มีนาคม)
ครั้งสุดท้ายที่ผมเบนช์เพรส สิ้นพฤศจิกายน
ผมอาจน้ำตาไหลนะ
(เมษายน)
ไม่รู้สึกแย่ขนาดนั้นนะ
ไม่เลวเลย
เห็นไหม มันเหมือนผมกั๊กๆ ไว้มาตลอด
สี่เดือนหลังจากผ่าตัด และหลังจากสี่เดือนนั้นผมก็ค่อนข้างดีแล้ว
ผมไม่ได้ยกกล้ามหน้าแขนผม 100 เปอร์เซนต์ แต่ว่าผมก็ทำเคเบิลเคิร์ลไปเยอะ
และร่างกายท่อนบนของผมก็กลับมาเหมือนเดิม ผมกลับมาแล้ว
ขาผมแข็งแกร่งสุดๆ เพราะว่าผมฝึกขามาเยอะ
จากนั้น... ครับ
แล้วบอกผมเรื่อง ที่นายไปงานนิทรรศการ ที่ออสเตรเลียแล้วก็...
ผมได้รับเชิญไปออสเตรเลีย
ไปออกงานนิทรรศการ และผมก็อยากกลับบ้านและอื่นๆ
ผมก็ตัดสินใจที่จะกลับไปเพื่องานนี้
ไม่ได้เจอพี่ชายผมมานาน แล้วก็ใช่ ตัดสินใจที่จะ...
ไปโรยตัว
ไม่ใช่ ปีนลงเขาด้วยเชือก ไม่ใช่การไต่หิน โรยตัว
(โรส กัลลี ซิดนีย์ ออสเตรเลีย)
และผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ผมไม่ได้คิดเรื่องความเสี่ยงเลย
เพราะเขารู้เรื่องความปลอดภัยทั้งหมด และบอกผมว่ามีอะไรบ้าง
ก็อย่าลืมใส่สายรัดนิรภัยไว้
แล้วก็ติดมันไว้กับสายนิรภัย ที่ฉันจะหย่อนไว้
ถ้านายจะอยู่ใกล้มันในระยะสองเมตร
- คาลัม - ครับ
งั้นเกิดอะไรขึ้น นายจะโดดลงจากหินก้อนนี้เหรอ
ครับ พี่ชายผมตัดสินใจว่า เราจะกระโดดลงจากผานี้
ใช่ ก็ดูปลอดภัยดีนะ
ดูใช้ได้เลย
นี่มันบ้าไปแล้ว
ผมคิดว่านายคือพี่น้องคนที่บ้า แต่ก็ชัดเจนแล้วว่าไม่ใช่
ผมได้ลูกบ้ามาจากคนนี้แหละ
เราทำบ้าอะไรกันเนี่ย
มันน่าจะเป็นช่วงเวลาที่ดี ถ้าผมรอดมาได้ ถ้าไม่รอด นี่จะเป็นวิดีโอสุดท้าย
ไว้เจอกันอีกฟากนะ
ผมได้ยินว่าพอลงไปถึงข้างล่าง ก็ต้องเดินสุดรอบเลยเหรอ
ใช่
ถ้ายังมีขาอยู่น่ะนะ
งั้นถ้ามีหินหลุดมาก็จบเกมเลย
งั้นถ้าแบบนั้นก็ตาย
แล้วก็ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องทั้งชีวิตที่เหลือเลย
เพราะไม่เหลือชีวิตแน่ๆ
ดีแล้ว
นายจะต้องยืดขาไปตรงๆ พอสมควร แล้วก็ลดตัว
จนเป็นท่าตัวแอล
- ตัวนายจะเป็นตัวแอลแบบนี้ - ได้
แล้วก็เดินลงไปนิดๆ
- เริ่มให้เขาเดินลงไป - โอ้ฉิบ ฉิบๆ
เข่าฉัน ฮาร์ลี่ย์ ดึงฉันขึ้น เข่าฉันหัก
เข่าฉันหักน่ะพี่
เข่าข้างขวา ฝั่งที่นายจับอยู่ มันหลุด
ฮาร์ลี่ย์ ท่าไม่ดีแล้ว
ใช่ ผมตกลงไปแบบ...
สักสามเมตรหรืออะไรงั้น เชือกดึงตัวผมไว้ ขอบคุณพระเจ้า
ไม่งั้นผมคงตายไปแล้ว
ผมจำได้ว่าผมห้อยหัวตีลังกา พร้อมขาที่ฉีกเป็นสองท่อน
แล้วก็โดนเชือกพันไว้
เข่าฉันหักน่ะ
- ปล่อยมือนะ - ได้
- ปล่อยมือข้างนี้นะ - ได้
- ปล่อยมือข้างนี้นะ - โอ้นาย
ผมได้ยินเสียงแป๊ะดังๆ
ผมตัดเรื่องร้าวหรือหลุดได้เลย มันดูผิดรูปไปเลย
แบบรูปทรงขาผมน่ะ
ตอนแรกผมนึกว่ากระดูกหัก แต่กลายเป็นกล้ามเนื้อ
อเล็กซ์ ช่วยดึงฉันขึ้นได้ไหม
- ฉันส่งมือไปนะ - โอเค พร้อมนะ
เข่าขวาฉันหัก ฉันได้ยินมันหัก ฉันเห็นกระดูกเลย
แขนข้างที่อ่อนแอผมก็จับเชือกไว้ โดยสัญชาตญาณ เพื่อที่จะคลายตัวเอง
แล้วผมก็ทำกล้ามหน้าแขนผมฉีกอีกรอบ
- ฉีกอีกรอบเนอะ - ครับ
งั้นผมทำมันฉีกอีก กล้ามหน้าแขนข้างนี้ ทำกล้ามต้นขาฉีก และ... ใช่
พวกเขาต้องลากผมขึ้นไปบนหน้าผา
แล้วก็พาไปส่งโรงพยาบาล
โอ้ฉิบ โอ้เข่าฉัน
โอ้แม่เจ้า
ทนไว้นิดนะ
ฉันจะลากนายเข้าไปใกล้ๆ ให้ไกลจากขอบหน่อย
ถ้าเชือกรั้งไว้ไม่อยู่ ถ้าตะขอเกี่ยวเชือกไต่เขาหักหรือไม่แข็งแรงพอ
ถ้าหมุดเล็กๆ ที่ยอดผาที่ยึดเชือกไว้ ไม่ถูกปักไว้ดีๆ
งั้นผมก็คงจะตกลงไป 30 เมตรไปโดนหิน
ไปในมหาสมุทรข้างล่าง
นั่นคงจะเป็นจุด... นั่นคงจะเป็นจุดจบเกม
(รถพยาบาล)
- ตรงนี้เหรอ - ครับ
- เจ็บขนาดไหน - สักแปดได้
คุณขยับนิ้วเท้าได้ไหม
ผมตัดสินใจที่จะบินกลับแอลเอ ให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะรับการรักษาจริงจังที่นี่
เพราะผมรู้ว่าผมจำเป็นต้องมีมัน ถ้าผมอยากจะทำ
สิ่งที่ผมอยากจะทำอีก
(สองเดือนต่อมา)
มันเป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดที่สุด ที่สะเทือนใจที่สุดที่ผมเคยมีมา
ที่ตกไป ที่บาดเจ็บ ทุกอย่างเลย มันแย่ที่สุด
ผมก็รู้สึกร่างกายแตกร้าว
มันลำบากเพราะ...
เพราะสิ่งแรกที่คุณอยากได้ยืนคือ
"โอเค แล้วผมจะกลับมาเดินปกติได้เมื่อไหร่
ผมจะฟื้นตัวภายในเวลาแค่ไหน
วันไหนกันที่ผมจะดีขึ้น กี่เดือนกัน"
มันไม่มีคำตอบง่ายๆ ไม่มีหมอหรือใครก็ตามที่บอกคุณได้
"อ๋อ คุณจะหายดีภายในหกเดือน เก้าเดือน 12 เดือน"
มันก็ยากที่ผมจะคิดหาคำตอบได้
"โอเค ฉันจะไม่ได้เข้ายิมนานแค่ไหน"
คุณไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไรได้
ผมก็ใจสลายอยู่ ใจสลายพอตัวเลย
มันเป็นเรื่องช็อกสำหรับทุกคน ตอนที่มันเกิดขึ้น
และพอมันเป็นการบาดเจ็บที่กล้ามหน้าแขน และหัวเข่า มันก็ลำบากสำหรับเขา
ผมชื่อมิเกล
เกือบทุกคนเรียกผมว่ามิกกี้
ผมเป็นเพื่อนที่ดีกับคาลัม มาสักสามถึงสี่ปีล่าสุด
เราพบกันผ่านเพื่อนๆ ที่เรามีร่วมกันที่ยิม
แล้วจากจุดนั้นมิตรภาพมันก็เริ่มขึ้น พอเรามีความสนใจเหมือนๆ กัน
แล้วก็ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้นเรื่อยๆ
การซ้อมเป็นยังไงบ้าง สำหรับแฝดผิดฝาภาคใหม่
- ดี - ก็ดีอยู่
- อยู่ในขั้นตอนหลังถ่าย - จริงๆ เราเป็นพี่น้องกัน
- พี่น้องกันจริงๆ เหรอ - แฝดคู่เลย
แค่ไม่เหมือนกัน 100 เปอร์เซ็นต์
ใช่ ถูกแยกกันตอนเกิด เขาถูกเลี้ยงมาในออสเตรเลีย
ดื่มแคงกามิลก์ไปเยอะ
- ผมมาจากถุงหน้าท้อง - อย่างงี้นี่เอง
มันก็ช้าๆ และเขาก็เป็นคนประเภทที่แบบ "เอาล่ะ ผมอยากจะทำไม
ผมรู้ว่าผมมีอาการบาดเจ็บพวกนี้ แต่ผมอยากจะออกกำลังกายมาก"
เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะอยู่บ้าน แล้วไม่ทำอะไรตอนฟื้นตัว
ผมต้องผ่าน
ช่วงเวลาที่ลำบากมากๆ นี้
ในการคิดประมวลทุกเรื่อง การทำใจ อะไรก็ตาม
แล้วก็ยอมรับว่ามันจะเป็นยังไง
บอกผมเรื่องพ่อของนาย แล้วก็เหตุการณ์ที่โชคร้ายมากๆ ของเขา
และสิ่งที่เกิดขึ้น และมันเปลี่ยนแปลงชีวิต ของเขาและชีวิตของนายยังไง
ครับ พ่อก็...
พ่อเป็นคนที่คล่องแคล่วมาก
เขาทำงานหนัก เขาตัวสูงและแข็งแรง
และหลังอุบัติเหตุของเขา... เขามีอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์
แล้วกลายเป็นอัมพาตแขนขา
(สตีเวน วอน โมเกอร์ พ่อ)
มันเปลี่ยนชีวิตทุกอย่าง ชีวิตของครอบครัว
เพราะแม่กับพ่อกำลังจะเกษียณ แล้วก็ใช้ชีวิตที่ช้าลง
แล้วอุบัติเหตุใหญ่นี้ก็เกิดขึ้น
และมันลำบาก ผมเรียนอยู่ม. 6 โรงเรียนปีสุดท้าย
และผมก็ทำได้ไม่ได้ดีขนาดนั้น
ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้นแล้ว
ผมคิดเรื่องอื่นๆ กับพ่อของผม
แล้วผมก็ต้องจำได้ว่า พี่ชายของผมทุกคนก็เลิกเรียน
และแม่ของผมก็หกเดือนในปี... แม่อยู่ในเมลเบิร์นนานมาก
อยู่กับพ่อที่โรงพยาบาลตลอดเลย
งั้นก็เหลือแค่ผมกับน้องชาย และน้องสาวที่บ้าน
บางครั้งผมก็ต้องสนใจเรื่องน้องๆ ทำแซนด์วิชให้
พาน้องๆ ไปโรงเรียน
และผมก็คิดว่ามันทำให้คุณนึกได้
ว่าคุณต้องใช้ทุกช่วงเวลาในชีวิตให้เต็มที่
เพราะคุณจะไม่มีวันรู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
ผมไม่ได้เข้าใจเต็มที่ว่า ร่างกายมนุษย์มันเปราะบางแค่ไหน
ครับ มันเปลี่ยนชีวิตและทุกสิ่งเลย
จริงๆ แล้วมันน่าสนใจมาก ที่มันทำให้นายซาบซึ้งกับชีวิตมากขึ้น
และไม่ทำให้นายช้าลง
ถ้ามันทำอะไร มันทำให้ผม...
คิดได้ว่ามันไม่มีอะไรที่ผมจะทำกับเขา...
ได้อีกแล้ว
คงจะดีถ้ามีพ่อหรือใครสักคนที่จะ...
ผมมีน้องชายผม ซึ่งก็ดี แต่ว่ามันคงจะดีมาก
ที่จะมีคนที่แก่กว่ามาผลักดันผมจริงๆ
ผมไม่เคยมีอะไรแบบนั้น แต่มันก็ทำให้ผม ตั้งใจเรื่องการเพาะกายและการฝึก
และการไปยิม
ผมใช้ความทุ่มเทไปกับการยกเวท สร้างร่างกายตัวเองขึ้นมา
และ...
ครับ ไม่อยากที่จะใช้ชีวิตช้าลง และรู้สึกขอบคุณในแต่ละวันที่ผมเดินไป
ว่าไงทุกคน
ผมกลับมาที่แองเกิลซี อยู่ในลานหลังบ้าน
นั่งอยู่หน้ากรงนกใหญ่ที่ผม สร้างมากับพ่อผม
เมื่อสัก 15 ปีก่อนได้
บางครั้งมันยากที่จะรักษาแรงบันดาลใจไว้
ผมไม่ค่อยได้ไปยิมเท่าไหร่
และมันยากมากสำหรับใครอย่างผมที่ ขาดความอดทน ต้องเคลื่อนไหวคล่องแคล่วตลอด
ก็ดีที่ได้กลับบ้านมาพบ มาอยู่กับครอบครัว
แล้วก็ผ่อนคลายสักเล็กน้อย
และใช้เวลานี้ไปพบกับเพื่อนๆ เพื่อนดีๆ ที่ผมไม่ได้เจอหน้ามาหลายปี
บางทีผมก็ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาจะกลับแอลแอ เพราะ....
ก็แบบว่า ที่นั่นมันต่างไป
บ้านก็คือบ้าน
ครับ แต่ผมจะบอกอะไรที่ไร้ที่มามาก แบบไม่ได้ล้อเล่นนะ
ผมมีความฝันวนๆ เมื่อคืน และหลายครั้งผมก็ลงเอยด้วยการฝัน
ถึงที่นี่ ตรงนี้เลย
ผมฝันเรื่องกรงนกใหญ่ซ้ำๆ แล้วผมก็ซ่อมมันหรือไม่ก็ต่อเติมมัน
และด้วยเหตุผลบางอย่าง ผมก็ฝันเรื่องกรงนกใหญ่นี้
บ่อยเลย
ว่าผมสร้างมันจนเสร็จ เอานกของผมกลับมาและอื่นๆ
มันเป็นที่เอาไว้เลี้ยงนก ตอนผมยังเด็กๆ
นกฟินช์ นกพิราบ นกกระทา อะไรพวกนั้น
เคยเพาะพันธุ์ที่นี่
ครับ
จริงเหรอ
ไปไกลๆ เลย
นั่นก็คือเหตุผลที่ผมมานั่งตรงนี้
เอาล่ะ ไปก่อนนะ
เฮ่ ว่าไงทุกคน
กายภาพบำบัดวันแรก ผมพร้อมจะเช็กอินแล้ว
มาดูกันว่าผมจะเริ่มการบำบัดยังไง
โซเชียลมีเดีย ผมรู้สึกยังไงเหรอ ผมว่า...
ผมก็เบื่อมันอยู่ในแง่หนึ่งนะ
ดูแผลเป็นสิ ไม่แย่นะ
แผลดูสะอาด อย่างน้อยแผลก็ปิดแล้ว
ใช่ ปิดแน่นอยู่
เทียบดูได้
ผมรู้สึกถึงแรงกดดัน
ทุกคนคาดหวังให้คุณ ดูเป็นแบบหนึ่ง
ทุกคนชินกับการเห็นคุณเป็นแบบหนึ่ง
และชินที่จะเห็นกล้ามของคุณ หรือนี่และนั่น
คุณรู้สึกถึงแรงกดดัน แล้วคุณก็เป็นกังวล มีความวิตก
และผมก็ทำให้ทุกคนพอใจไม่ได้ ต่อให้ผมอยากนะ
นายก็อาจมีอาการซึมเศร้าได้ง่ายๆ แบบจริงๆ ...
ครับ
ผมเห็นด้วย นายรู้อะไรไหม ผม....
มันก็มีช่วงที่ผมคงจะมีอาการซึมเศร้าจริงๆ
ผมอาจไม่รู้ ผมอาจรู้
แต่ผมมั่นใจว่าผมไม่มีความสุข
แมวน้ำ
เครียดสุดๆ
คงอยู่นี่อีก 40 นาที แล้วผมก็คงพร้อมจะสุด
แต่จนถึงตอนนั้น...
ไม่
โอ้พระเจ้า
ป้อนโปรตีนนิด ครีเอทีนหน่อย
แมลงสาบผสมครีเอทีน
ผมคิดได้ว่าผมคงจะอยู่บ้านเยอะ และอยู่คนเดียวเยอะ
ผมก็เลยอยากมีเพื่อนอยู่ด้วย
ผมชอบอยู่ตัวคนเดียวนะ แต่ผมก็ชอบพวกสัตว์ด้วย
ผมก็อยากจะมีหมา ที่ผมเลี้ยงได้แบบลูกชาย
แบบลูกของผมเอง และสอนเขาแนวซนๆ
ผมคิดว่าผมอยากได้แบบนี้สักตัว เพราะผมคิดว่าเป็นพันธุ์ที่ดีกว่า
เลี้ยงได้ดูดีกว่า
พวกเขาได้เอกสารแล้ว และผมคิดว่าผมจะเลี้ยงหนุ่มน้อยตัวนี้นะ
ตอนแรกผมบอกเขาว่าไม่
ผมก็แบบ "นายเดินทางเยอะมาก มันก็จะลำบากมาก"
ผมก็แบบ "มันไม่ใช่ความคิดที่ดี" แต่แค่รู้ว่าเขาจะต้องใช้เวลา
อยู่บ้านอีกมากเพื่อฟื้นตัว เขาก็แบบ "ผมอยากมีใครสักคน...
อยากมีหมาสักตัว" ผมก็แบบ "งั้นก็คงเป็นความคิดที่ดี
ถ้านายอยากนะ"
หมาหมูตัวแรกของผม ต้องเลี้ยงแล้วล่ะ
บางครั้งคุณก็รู้ว่าคุณต้องเลี้ยง
เราจะมาซื้อของให้เทอร์เรียไร้ชื่อตัวด้วย
มีชื่อให้เขายัง
"โกสต์" ไม่ก็ "บอย" เรียกเขาว่า "บอย" ง่ายๆ
- แค่บอย - มานี่บอย
เหลือไม้ค้ำแค่อันเดียวแล้วด้วย
- ใช่ มันง่ายกว่าหน่อย - ชีวิตไม้ค้ำเดี่ยว
ชีวิตไม้ค้ำเดี่ยว
งั้นอยากจะเริ่มตรงไหนก่อนล่ะ
- มีจานข้าวหมาอยู่ตรงนั้น - อันนี้ก็ได้
มาไหมเร็กซ์
พร้อมไปหาหมอยัง
ฉีดยานะ
ผมไม่มั่นใจว่าเขาพร้อมนะ
ไม่รู้อะไรเสียแล้ว
เขาตื่นเต้นมาก
เขาคงจะตื่นเต้นกับกลิ่นพวกนี้ แล้วก็พวกหมาที่เดินไปมา
พวกหมาที่เดินไปมา
เสียงต่างๆ
คู่หู
ใช้ชีวิตตามฝันเลยนะพวก
- ใช่เลย - ผมมั่นใจ
ตอนนี้ด้วยอาการบาดเจ็บของผม ผมก็ตั้งใจไปกับการเพาะกายไม่ได้
ผมออกกำลังกายแบบเต็มที่ก็ไม่ได้
งั้นในตอนนี้ ในช่วงที่ผมได้พักจากการฝึก
ผมก็เลี้ยงหมาแล้วก็รีบกลับบ้าน ไปฝึกฝนเขาทั้งวันทั้งคืน พอผมดีขึ้น
ภายในหนึ่งปี ผมกับเขา จะกลับมาเข้าลู่เข้าทาง
เขาลงเอยด้วยการเลี้ยงเร็กซ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเรื่องที่มีความสุขที่สุด
ที่เขาเคยทำมา
เขารักหมาของเขา เขาจะพาหมาไปเดินเขา เพื่อทำให้สมองโล่ง
ปกติก็เวลาเขาอยากจะคลายเครียด
เขาจะไปที่หุบเขากับหมาแล้วก็ไปเดินเขา
แล้วก็ตัดขาดจากทุกสิ่ง ปิดโทรศัพท์แล้วก็เดินเขา
แล้วก็สนุกกับการเดินไปกับหมาของเขา
และเร็กซ์ก็เป็น...
มันดีมากๆ
ในหลายๆ แง่ มันทำให้ผมหยุดคิดเรื่องตัวเอง เรื่องปัญหาของผม
หยุดให้ผมไม่คิดเรื่อย
ความคิดในแง่ลบ อะไรก็เถอะ เพราะเขาเป็นแค่ลูกหมา
คุณต้องดูแลเขาตลอดเวลา ผมก็คิดถึงเขาอยู่
"โอ้ เขาขี้ใส่พรม โอ้ เขาฉี่ใส่ต้องนั้น
ต้องให้อาหารเขา"
แล้วปัญหาทั้งหมดของผมก็จะหายไป พอผมให้ความสนใจแต่กับเจ้าลูกหมา
มันเอาความก้าวร้าวของผมไปมาก
ความกระวนกระวาย ไม่ว่าผมจะรู้สึกอะไร อย่างความเศร้า
และตอนนี้มันก็แบบ "โอเค ผมจะทำ สิ่งที่ผมทำมาตลอดไม่ได้"
ผมตั้งใจไปกับเรื่องการฟื้นฟูตัวเอง การทำกายภาพบำบัด
ผมอุทิศตัวเองให้เรื่องนั้นจริงจังมากๆ
แต่ในช่วงเวลาอื่นๆ
ผมก็หาเวลามาให้เพื่อน ให้ครอบครัว ให้ธุรกิจ ให้งาน
ให้แผนการในอนาคต ให้เร็กซ์
มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
พร้อมไหม
สิบ... เก้า...
แปด... เจ็ด...
หก... ห้า...
ค้างไว้
สาม... สอง...
โอ้พระเจ้า
ผมต้องไปทำกายภาพบำบัด สัปดาห์ละค้าครั้ง
เราจะลุยกันสัก...
- เจ็ดนาที - โอเค
ใช่
ในสามเดือนที่ผ่านมา ผมก็ขึ้นจักรยานมาทำแบบนี้
และเท่าที่ผมทำได้คือแค่นี้ เคลื่อนไหวครึ่งท่า แบบนี้
แล้วก็ถอยกลับไป แล้วก็ถีบ
และเพิ่งสัปดาห์ก่อนนี่แหละ ที่ผมปั่นได้ครบรอบวง
ปั่นวันละห้าชั่วโมง
ผมใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงที่จะไปที่นั่น แล้วก็ไปที่คลินิก
ตอนนี้มันรู้สึกเหมือนผม ไปโรงเรียนหรือทำงาน
ผมรู้จักทุกคนที่นั่น ผมก็เลยตั้งหน้าตั้งตาที่จะไป
ถึงแม้มันจะเจ็บสุดๆ ก็เถอะ
สองและ...
นั่นเป็นครั้งที่แย่ที่สุดที่ผมเคยทำเลย
มาดูกันนะ ทำด้วยตัวเองนะ
- มาดูกันว่าผมจะเพิ่ม... - โอ้ ปวดเลย ใช่
เอานะ
- เท่านี้แหละ วัดได้ไหม - 94 เป็นองศาสูงสุด...
มันเป็นกระบวนการที่ยาวนาน เพราะผมเริ่ม จากขาตรง มีระยะเคลื่อนไหว 0 องศา
และเป้าหมายคือกลับไปที่ 130-135 องศา ที่ขาอีกข้างทำได้
การบำบัดทุกครั้งที่ผมไป ก็คือพยายามจะงอขา
พยายามจะฝ่าเนื้อเยื่อแผลเป็นให้ได้
งั้นมันก็เป็นการพยายาม เอาระยะการเคลื่อนไหวกลับมา
แต่พอผมได้ระยะกลับมา กล้ามเนื้อต้นขาผมก็แน่นขึ้น
มีอาการบวม อักเสบ แล้วก็ความเจ็บปวด
มันเหมือนกับการไปยิมเลย
คุณต้องทำลายกล้ามเนื้อ แล้วคุณก็ต้องให้มันฟื้นฟูกลับมา
ไปทำกายภาพบำบัด คุณจะมีความคืบหน้าที่ ทั้งปวดทั้งเจ็บ
มันอักเสบ พวกเขาต้องให้มันฟื้นตัว แล้วก็ทำความคืบหน้าเพิ่ม
มันช้ามากๆ และอาจเพิ่มได้แค่หนึ่งหรือสององศา
ทุกครั้งที่ผมได้ระยะการเคลื่อนไหวมากขึ้น มาหนึ่งองศา ผมก็จะตื่นเต้น
ตอนแรกมันก็ยาก เพราะผมมี...
ผมยังมีลิ่มเลือดอยู่
มันเป็นตัวจำกัด การทำกายภาพบำบัดผม
ด้วยการจำกัดการไหลเวียนเลือด และเทคนิคอื่นๆ
ผมรับยาต้านการแข็งตัวของเลือดอยู่ เพื่อที่ลิ่มเลือดจะได้สลายตัว
แล้วผมก็จะได้ออกกำลังกายตามจำเป็น
แต่ผมคิดว่าความตั้งใจของผมจริงๆ คือการจะทำเรื่องธรรมดาๆ ได้
การได้วิ่ง ขี่จักรยาน หรือว่ายน้ำ
ผมอยากได้ความสามารถ เหล่านั้นกลับมา
ไว้เจอกัน ขอให้มีสุดสัปดาห์ที่ดี
เจอกันวันจันทร์
- เจอกันวันจันทร์ ระวังด้วยนะ - ได้เลย ขอบคุณ
มันก็ไม่กระทั่งผมเป็นวัยรุ่น อายุประมาณ 14 ปี
อาจสัก 13-14 ปี ที่ผมค้นพบการเพาะกาย
แต่มันไม่ใช่การเพาะ... มันคือการไปยิม แล้วก็สร้างกล้ามเนื้อ
เราไม่ได้... ผมไม่ได้คิดเรื่องการเพาะกาย ว่าเป็น... ไม่รู้สิ
ตามชื่อมันน่ะ
ผมแค่พยายามจะสร้างกล้ามเนื้อ
- ใช่ นายทำได้แปดเนอะ - โอเค
โอ้พระเจ้า
(โดเฮอร์ที ยิม ซิตี้ เมลเบิร์น ออสเตรเลีย)
เอานะ
โอเค
ยิมที่ผมไป มันอยู่ลงไปทางหุบเขา จากบ้านผม
มันเป็นแนวๆ กระท่อมโรงเก็บรถ ที่เราใช้ฝึกกัน
มันเป็นที่เก็บดัมเบล บาร์เบลเก่าๆ เป็นเหล็กหมดเลย
ไม่ค่อยมีเครื่องเล่นเท่าไหร่ เน้นไปทางฟรีเวท
และเราต้องวิ่งไปเอากุญแจ ซึ่งเราจะต้องวิ่งลงเขา
ข้ามสะพานไปบ้านของเทอร์เทิล เอากุญแจออกมาจากตู้จดหมาย
วิ่งกลับไป ปลดล็อก แล้วก็ออกกำลังกาย
พี่ชายของผมแข็งแกร่งมาตลอด ผมอยากจะไล่ตามเขาให้ทันมาตลอด
เขาเป็นนักสู้ที่เก่ง เขาเพิ่มกล้ามเนื้อได้ง่ายมาก
มันเป็นการแข่งขันที่ดี เราจะฝึกด้วยกัน อะไรแบบนั้น
และตอนแรกเราก็ไปยิมบ่อยมาก
ผมก็พยายามจะไล่ตาม พี่ชายของผม อเล็กซ์ ให้ทัน
แล้วผมก็จะพยายามวิ่งหนี น้องชายของผม เอ็ดดี้
มันก็จะเป็นการวิ่งแล้วไล่ วิ่งแล้วไล่มาตลอด
ปกติก็มีแค่พวกเรานะ บางทีอาจมีคนอื่นสักคนสองคน
แต่จริงๆ ก็มีแค่พวกเรา
ใช่ ฉันชอบอันนั้นมากกว่า
เอานะ
สอง
สาม
สี่ จัดมาอีก สู้ๆ
เบนช์เพรสได้มากที่สุด 30 กิโลกรัม
นั่นคือ 30 และผมจำได้ที่เพิ่มน้ำหนักนิดๆ
ลองยก 35 กิโลกรัม หรืออะไรก็ช่าง แล้วมันก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ในปีนั้นผมเพิ่มน้ำหนักได้เยอะ
สุดท้ายแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะปิดที่นั่น ผมคิดว่าผมยกได้ 90 หรือ 100 กิโลกรัม
เกือบๆ 100 กิโลกรัม
และตอนนั้นผม... ไม่รู้สิ สัก 16 ปีได้มั้ง
- นามสกุลค่ะ - วอน โมเกอร์
- ชื่อต้นค่ะ - คาลัมครับ
นี่คือที่ทำการเตรียมก่อนผ่าตัด สำหรับการผ่าตัดกล้ามหน้าแขนผมอีก
- คุณกำหนดวันไว้เมื่อไหร่คะ - เรายังไม่ได้ตัดสินใจ
- น่าจะสัปดาห์หน้า หวังว่านะครับ - โอเค
นี่เป็นการผ่าตัดสุดท้ายที่ผมต้องผ่า
ที่ผมรีบร้อนอยากจะผ่ามากๆ เพราะมันคือ
"โอเค ผมต้องจัดการให้เสร็จ แล้วผมจะได้เริ่มจัดการให้ทุกสิ่ง
กลับมาเหมือนเดิม" เพราะก่อนหน้านั้น ผมสามารถฝึกได้นิดหน่อย
แต่ผมยังฝึก 100 เปอร์เซ็นต์ไม่ได้ เพราะผมยังต้องเอากล้ามหน้าแขนกลับมาต่อกัน
ผมก็พอลุยไปได้
แต่สุดท้ายแล้วผมก็ต้องผ่าตัดอยู่ดี
มาเร็วเร็กซ์
ผมกำลังฝึกแบบแรงต้านอยู่นิดๆ แล้วผมคิดว่ามันฉีกนิดหน่อย
มันช้ำแล้วผมก็หยุดฝึก น่าจะราวๆ สี่สัปดาห์ก่อน
ในเรื่องของการผ่าตัด คุณมีวันที่เฉพาะเจาะจงที่จะผ่าไหม
ผมกำลังคิดว่าท้ายสัปดาห์หน้า ถ้าเป็นไปได้ครับ
เหตุผลที่ผมรอคือเพราะผมไม่อยาก จะผ่าตัดกล้ามหน้าแขน
พร้อมกับผ่าตัดต้นขา
เพราะงั้นผมจะติดอยู่ในรถเข็น หรืออะไรงั้น
ผมใช้ไม้ค้ำไม่ได้ แล้วผมก็จะต้องพึ่งคนอื่นเต็มๆ
และผมไม่อยากทำแบบนั้น
ผมต้องมีคนมาดูแลหรืออะไร และผมชอบมีเวลาส่วนตัว
- เอาล่ะ ได้เลย - ขอบคุณมาก
- ออกมาเลย เราจะเตรียมพร้อมคุณนะ - ครับ
เฮ่คู่หู สายจูงไปไหนแล้ว
มาจัดการกันเถอะ
(คาลัมได้เข้ารับการผ่าตัด ในสัปดาห์ต่อมา)
(กล้ามหน้าแขนที่ฉีกขาด ถูกต่อกลับเป็นครั้งที่สอง)
(หนึ่งเดือนหลังการผ่าตัด เขาก็รู้สึกดีพอที่จะเดินทางได้อีก)
เฮ่คัล ข่าวดีนะ
เราจบเรื่องการตกลงกับเอสเอ็นโปรแล้ว
เอสเอ็นโปรรอที่จะรับนายที่มอสโกอยู่
และเหมือนว่าพวกเขาจะส่งตารางมา
พร้อมกับโอกาสพบปะสื่อพอสมควร และเราตื่นเต้นเรื่องนั้นมาก
(มอสโก)
คาลัม วอน โมเกอร์
ผมไปที่รัสเซีย ผมมีงานนิทรรศการในมอสโก
และผู้จัดการของผมได้รับสาย ตอนที่ผมให้สัมภาษณ์อยู่
และเพื่อนของผมที่เฝ้าบ้านให้อยู่ เขาโทรมาแล้วบอกว่า
"พวกนั้นจะอพยพบ้านนายใน 30 นาที เราต้องไปแล้ว
อยากให้หยิบอะไรบ้าง"
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ข่าวด่วนคืนนี้ แคลิฟอร์เนียในเปลวเพลิง
ไฟนรกระเบิดจากทิศเหนือไปทิศใต้ พบศพผู้เสียชีวิตในรถ
บนถนนที่ถูกตัดขาด และการดิ้นรนที่จะหนีครั้งใหญ่
ผมบอกให้เอาตัวแบซ กิ้งก่าแผงคอของผม แล้วก็ออกจากบ้านไป
เร็กซ์ หมาของผมอยู่กับพี่เลี้ยงหมา ก็สบายดี
ครับ ผมคิดอยู่แค่นั้น แค่พวกสัตว์และตัวเพื่อน
ออกมาแล้วผมก็สวดมนต์ขอผลที่ดีที่สุด ว่าไม่มีอะไรไหม้ไป
เป็นเหตุการณ์ที่น่ากลัวมาก
บ้านผมน่าจะรอดมาได้มากๆ และไฟก็มาจ่อ
ที่รั้วหลังบ้าน ถึงขนาดปลิงเข้ามาในลานหลังบ้าน
แต่ลมเปลี่ยนทิศหรือว่าหมดไป แล้วก็พัดไปทางมาลิบูแทน
แต่มันก็มีการทำลายล้างเยอะมาก
มีความเสียหายเยอะทุกที่
พวกนักดับเพลิง ขอพระเจ้าอวยพรพวกเขา และหน่วยสนับสนุนทุกหน่วย
และทุกคนที่ลงมือช่วยครับ
มันค่อนข้างลำบาก ค่อนข้างวุ่นวายข้างนอกนี่ และยากเพราะการจราจรมากๆ
และการเดินทางและทั้งหมด ตอนนี้เราก็ ยังลงไปมาลิบูไม่ได้ ยังโดนปิดไว้อยู่
ถนนทุกเส้นปิด มีสายไฟเต็มถนนไปหมด
คงจะมีการทำลายล้าง รถยนต์ที่มอดไหม้ อะไรแบบนั้น
แต่ก็นั่นแหละ เราจะหยิบของมา แล้วก็โยนอาหารไปหน่อย
หวังว่าจะช่วยพวกสัตว์์ได้
แล้วถ้าเราหยิบบิสกิตมาทำแบบนี้
วางถังน้ำไว้ตรงนั้น
ก็ครับ เราจะทิ้งมันไว้แบบนี้ก่อน
ผมวางเมล็ดไว้บนพื้นให้พวกกระรอก และอะไรอื่นๆ แนวนั้น
และผมก็จะวางฟางไว้ใต้ต้นไม้พวกนั้นทีหลัง
ก็อย่างน้อย พวกสัตว์อาจหามันไม่เจอสักพัก
ผมไม่รู้สิ พวกมันคงหนีไปนานแล้ว
แต่ถ้าพวกมันบังเอิญอยู่แถวนี้ อย่างน้อยก็มีอาหารให้พวกมัน
เป็นอย่างน้อยที่ผมทำได้ ให้น้ำพวกมัน
ลำธารมันแห้ง ทุกอย่างตายไปหมด ไม่มีพืช ไม่มีอาหารเลย
แรงผมหมดแล้ว ผมทำอะไรได้ไม่มาก พร้อมแขนและขาที่พัง
แต่ก็ยังมีสัตว์อยู่เพียบที่กำลังลำบาก
งั้นถ้าคุณอาศัยอยู่ในพื้นที่แบบนี้ ก็หาฟางมาให้พวกมันหน่อยนะ
เฮ่ว่าไง
- เฮ่คาลัม เป็นไงบ้าง - ผมดี รอเดี๋ยวนะ
ขอผมหยุดนี่ก่อนนะ
ผมดีครับ ว่าไงเหรอ
ดีๆ ผมส่งตาราง งานฉายบิ๊กเกอร์รอบปฐมทัศน์ไป
แค่จะมาดูว่าคุณได้แน่ๆ แล้ว
อ๋อเหรอ ใช่ๆ ผมได้อีเมลแล้ว
ผมมีสูทพร้อมสำหรับไปปรากฏตัว บนพรมแดง
แล้วก็สูทสบายๆ สำหรับงานอื่นได้เนอะ
ผมคิดว่าสูทสีเข้มสวยๆ กับเชิ้ตสีขาว
น่าจะเหมาะมากๆ
คุณจะบินเข้าไปพร้อมสตีฟ โจนส์
สตีฟส่งแผนการเดินทางมาแล้ว แล้วผมส่งต่อให้แล้ว
- งั้นคุณก็มีแล้ว - ครับ เยี่ยมเลย
ฟังดูดี ผมตื่นเต้น
ได้ ไว้เจอกันที่เวกัส
(ลาสเวกัส)
(กรีนสปันฮอลล์)
(เดอะซอร์ส)
ขอบคุณผู้ฟังทุกท่านนะคะ
คุณกำลังฟัง 91.5 แจ๊สแอนด์มอร์ บนเดอะเรเบล เฮชดีทู
เช้านี้เรามีแขกพิเศษมาเยือน
เหล่าสุภาพบุรุษเบื้องหลังเรื่องราว ของอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
และพี่น้องวีเดอร์ ที่ค้นพบเขา
หนังเรื่องนี้เชื่อว่าบิ๊กเกอร์
อุตสาหกรรมฟิตเนสได้เติบโตขึ้น อย่างมหาศาล
และมันก็แพร่หลายไปทั่ว โดยเฉพาะกับคนหนุ่มสาว
และผมคิดว่ามันสำคัญ สำหรับคนเหล่านั้นที่จะรู้
ว่าใครเป็นคนสร้างสิ่งนี้ขึ้นมา
มันสุดยอดเพราะว่าผม มองอาร์โนลด์เป็นตัวอย่างมาตลอด
และการที่ผมจะได้รับบทเป็นเขาในหนัง
แทบจะเหมือนฝันที่เป็นจริง เพราะเขาใช้ชีวิต
ที่ผมไล่ตามอยู่
พวกเรื่องการเพาะกายและอืนๆ
งั้นการได้เล่นบทนี้ ก็ค่อนข้างเป็นธรรมชาติสำหรับผม
ตอนที่เราพัฒนาบทกัน เรามีความกังวล
ว่าถ้าเราไม่มีคนที่หน้าเหมือนอาร์โนลด์ และเสียงเหมือนอาร์โนลด์
และหุ่นเหมือนอาร์โนลด์
มันจะทำให้ผู้คนไม่ชอบ และมันจะดูปลอมมากๆ
ชัดเจนว่าคุณทำได้ดีมาก จากรูปร่างและความสามารถในการแสดงของคุณ
แถมคุณก็ยังดู... คุณมีโครงหน้าที่คล้ายคลึงมากๆ
แต่ต่อให้มีแบบนั้น คุณก็ยังมี เสน่ห์ที่อาร์โนลด์มี
และถ้าไม่มีเสน่ห์นั้น มันก็คงไม่มีวันไปรอด
มันก็ดีที่ได้เห็นมันทั้งหมดสำเร็จแล้ว และมันก็ดีเป็นสองเท่า
การที่มีครอบครัวผม พี่น้องทุกคน และเพื่อนๆ มาอยู่กับผม และมีช่วงเวลาด้วยกัน
ผมคิดว่านี่จะเป็นหนึ่งช่วงเวลาที่
จะเริ่มทำให้
มีช่วงเวลาแบบนั้นมาอีก บางทีนะ
สวัสดี อาร์โนลด์
ผมชื่อโจ วีเดอร์
- ผมรู้ ผมอ่านหนังสือมา - ครับ
- และเรื่องการแสดง - ไอเอฟบีบี
นั่นสมาคมของผม
ผมเคยเห็นรูปของคุณ
และผมมีรูปของคุณ มาดูสิ
ผมอยากได้กล้ามเนื้อของผมกลับมา
จริงๆ นะ ผมคิดถึงพวกมัน
ผมยังอยากกลับไปน้ำหนัก อย่างน้อย 104 กิโลกรัม
107 กิโลกรัม เพราะช่วงนั้นมันรู้สึก... ผมรู้สึกดีที่น้ำหนักช่วงนั้น
แต่ตอนนี้ผมอดทนมาก ผมฝึกความอดทนมาเยอะ
การให้และฟังนักกายภาพบำบัดผม และช่วงเวลา
ของการให้กล้ามเนื้อฟื้นตัว และตอนที่ผมจะได้เริ่มฝึกจริงๆ
แต่ผมจะไม่รู้สึกสงสารตัวเอง
ผมจะไม่โทษใครนอกจากตัวผมเอง
ผมจะไม่ให้เรื่องนี้ทำลายผม
ผมจะสร้างตัวผมเองกลับมาจากจุดนี้
และแสดงให้เห็นว่าผมอาจทรุดลงไปหนัก อาจโดนโยนลงไปก้นหลุม
และผมยังปีนกลับขึ้นมาได้
ผมก็จำเป็นต้องปล่อยวางข้อเท็จจริงที่ว่า การเพาะกายคงอีกไม่นาน
ผมต้องถอยมาสำหรับช่วงปีที่เหลือ
ไม่มีการเพาะกาย
จริงๆ แล้วมันก็เป็นพร เพราะมันดึงผมออกมาจาก...
ฟองเล็กๆ อีกฟองที่ผมอยู่ข้างใน อุตสาหกรรมฟิตเนสและการแข่งขัน
พอทุกอย่างมันหายไป และพอคุณทำไม่ได้ คุณก็จะเริ่มเห็นว่า
โลกไม่ได้แตกเสียหน่อย
(หกเดือนต่อมา)
เฮ่คุณหมอแบนฟี่
เฮ่คุณเป็นยังไงบ้าง นี่คาลัม
ครับ ผมเห็นที่คุณโทรมา
และผมอยากจะถามคุณ ว่ามันจะดีหรือยังที่ผม
จะเริ่มฝึกอีกครั้ง
ผมรู้สึกดีขึ้นหน่อยแล้ว
ครับ ไม่หนักไป
ครับๆ แค่สัก 50 เปอร์เซ็นต์ โอเค
(ในระหว่างช่วงที่เขาพักฟื้น คาลัมได้รับงานถ่ายแบบของกุชชี)
ผมมาที่ซิซิลี มาถ่ายงานกับกุชชีหนึ่งสัปดาห์
เป็นที่ที่สุดยอดไปเลย
มันก็ประมาณหนึ่งเดือนแล้ว ที่ผมออกกำลังกายในโรงจอดรถผม
สำหรับตอนแรก งั้นนี่ก็คือสี่สัปดาห์ให้หลัง
งั้นมาดูกันว่าจะได้อะไรมาบ้าง
เราฝึกกันมาหลายสัปดาห์ และผมก็พร้อมที่จะทำให้พวกคน
บนโลกอินเทอร์เน็ตตกใจไปเลย
หาเรื่องให้พวกที่เกลียดมาเกลียดผมต่อ
(คาลัม วอน โมเกอร์ มุ่งมั่นในการ คืนรูปร่างเขาเข้าฟอร์มต่อไป)
(เขาฝึกฝนทุกวันเพื่อสร้างกล้ามเนื้อ พร้อมกับการเดินหน้าอาชีพนักแสดง)
(และตัวตนบนโซเชียลมีเดียของเขาต่อ)
คำบรรยายโดย ธัญ รัษฎานุกูล